Danıştay 12. Daire E.2018/5721 K.2021/5770

Dava konusu istem: İçişleri Bakanlığının 23/01/2006 tarihli Olur'u ile Gaziantep Su ve Kanalizasyon İdaresi Genel Müdürlüğüne … olarak atanan ve bununla birlikte 12/12/2012 tarihinde atandığı daire başkanlığı görevini de yürüterek 15/04/2015 tarihinden itibaren 1. derecenin 4. kademesi ve (3000) ek gösterge rakamı üzerinden emekli aylığı bağlanan davacı tarafından, (3600) ek gösterge uygulanması gerekirken, anılan ek gösterge rakamı üzerinden aylık bağlanarak, ikramiye ödenmesi yolunda tesis edilen … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesince; 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'na ekli (II) sayılı Ek Gösterge Cetvelinde kadroları genel idare hizmetleri sınıfının birinci derecesinde bulunanların ek göstergelerinin düzenlenerek, hangi kadro unvanından emekliye ayrılanlara (3600) ek gösterge rakamı üzerinden aylık bağlanabileceğinin sınırlı şekilde sayıldığı, bu durumda, davacının görev yaptığı yönetim kurulu üyeliğine anılan Cetvel kapsamında yer verilmemesi, ayrıca yorum yoluyla ilaveye de olanak bulunmadığından dolayı, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

… olarak atandığı tarihten emekli olduğu tarihe kadar yaklaşık 10 sene boyunca (3600) ek gösterge rakamı esas alınarak maaş ödemesi yapıldığı, davalı idarece bu gösterge rakamı üzerinden kesinti yapılmasının kabul edildiği, ilgili mevzuatta genel müdürden sonra en yüksek göstergenin yönetim kurulu üyesine ait olduğu, bu duruma rağmen haklı talebinin reddinin hukuka aykırılık teşkil ettiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan idare mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.