Danıştay 12. Daire E.2018/6075 K.2021/6928

Dava konusu istem: Davacı tarafından, vefat eden eşinden dolayı tarafına ölüm aylığı bağlanması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin 29/11/2011 tarihli işlemin iptali ile ölüm aylıklarının 01/10/2008 tarihinden itibaren ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince.

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu hükümleri uyarınca, ölen sigortalının hak sahiplerine ölüm aylığı bağlanabilmesi için, en az 1800 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması veya her türlü borçlanma süreleri hariç en az 5 yıldan beri sigortalı bulunup, toplam 900 gün malûllük, yaşlılık ve ölüm sigortaları primi bildirilmiş olması şartlarından birinin gerçekleşmesi gerektiği, davacının eşinin ölüm tarihinde 3 yıl, 7 ay, 22 gün hizmeti ve 1327 gün sigorta primi bildirimi bulunduğu, dolayısıyla ölüm aylığı bağlanabilmesi için gerekli şartların oluşmadığı anlaşıldığından,

davacının aylık bağlanması talebinin reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Mahkeme kararında toptan ödemeye ilişkin açıklamaların yapılmış olmasının yersiz olduğu, aylık bağlanması için gerekli olan sigortalılık süresi şartını sağladığı, sosyal devlet ve eşitlik ilkesi gereği tarafına aylık bağlanması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.