Danıştay 12. Daire E.2018/6200 K.2020/4306

Dava konusu istem: … İlköğretim Okulunda öğretmen olarak görev yapmakta iken, 01/10/1997 tarihinde 1. derecenin 3. kademesi üzerinden emekliye ayrılan davacı tarafından; intibakının 1. derecenin 4. kademesi olarak düzeltilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 36. maddesinin "Ortak Hükümler" başlıklı (A) bölümünde; bu Kanuna tabi personelin, öğrenim durumlarına göre memuriyete giriş ve yükselebilecekleri derece ve kademelerin belirlendiği; uyuşmazlıkta, davacının lise düzeyinde öğretmen okulu mezunu olarak 30/09/1970 tarihinde göreve başladığı, 30/09/1990 tarihinde iki yıllık yüksek okulu bitirdiği, 2182 sayılı Kanun uyarınca ilave 1 derece yükselmesinden yararlandığı, 10/10/1997 tarihli işlemle 1. derecenin 3. kademesi üzerinden emekli aylığı bağlandığı,

buna göre, davacının emsalinin 1972 yılında yüksek okulu bitiren kişi olduğu dikkate alındığında, emsal kişinin intibakının 1. derecenin 4. kademesine yükseldiği sonucuna ulaşıldığından, davacının intibakının 1. derecenin 3. kademesi olarak belirlenmesinde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davacının memuriyet hizmeti, eğitim, askerlik, sicil durumu gibi intibakı etkileyen hususlar dikkate alınmak suretiyle, 657 sayılı Kanunun 36/A-12-d maddesi kapsamında emsal uygulaması çereçevesinde, intibakının 1. derecenin 4. kademesine ulaştığı anlaşıldığından, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.