Danıştay 12. Daire E.2018/6706 K.2021/1694

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Diyarbakır Doğum Evi ve Çocuk Hastalıkları Hastanesinde operatör doktor olarak görev yaptığı dönemde, 5437 sayılı 2006 yılı Bütçe Kanunu'nun 32/d. maddesi ile değişik 209 sayılı Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları ile Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanunun 5. maddesi uyarınca, döner sermaye ödemelerine uygulanan katsayı farkı nedeniyle 01/01/2006-31/12/2010 tarihleri arasında oluşan parasal hak kayıplarının tarafına ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun cevap verilmemek suretiyle zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile yoksun kalınan parasal hakların işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince, 5437 sayılı 2006 yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanunu'nun 32. maddesinin (d) fıkrasının, Anayasa Mahkemesinin 05/02/2011 tarih ve 27837 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan, 16/12/2010 tarih ve E:2008/37, K:2010/116 sayılı kararı ile iptal edildiği;

öte yandan, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından önce 5471 sayılı Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları ile Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanun ile 2006 Yılı Merkezi Yönetim Bütçe Kanununda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 1. maddesi ile 209 sayılı Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları ile Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanun'un 5. maddesinin değiştirildiği ve söz konusu değişiklik hükümlerinin 01/04/2006 tarihinden itibaren yürürlüğe girdiği, anılan değişiklikle;

performansa dayalı döner sermaye ek ödemelerinde uygulanacak katsayı oranlarında, iptal edilen 5437 sayılı Kanun'un 32. maddesinin (d) fıkrası ile aynı şekilde düzenleme yapıldığının görüldüğü, Anayasa Mahkemesince verilen iptal kararının usule ilişkin olması nedeniyle, davacı yönünden kazanılmış bir hak doğurmasına yasal olanak bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlem hukuka uygun bulunarak davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, gelir artırıcı işleme emek ve bilgisi ile katkı sunan personelin elde edilen gelirden pay almalarının Anayasal bir hak olduğu, Anayasa Mahkemesinin iptal kararından sonra kabul edilen Yasa uyarınca davanın reddedilmesinin hukuka ve usule aykırı olduğu, dava devam ettiği sürece, lehine değişen yasaların tatbik edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.