Danıştay 12. Daire E.2018/814 K.2023/940

Dava konusu istem: Davacı … vasisi … tarafından, davacının Ankara Gölbaşı Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde … olarak görev yapmakta iken 27/10/2016-01/12/2016 tarihleri arasında izinsiz ve mazeretsiz olarak görevine gelmediğinden bahisle 657 sayılı Devlet Memurlar Kanunu'nun 94. maddesi ile 97. maddesinin (D) fıkrasına göre görevinden çekilmiş sayılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali ve bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal hakların yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla; davacının, kamuda istihdam edilmesinden önce dahi % 45 oranında engelli olduğu ve şizoaffektif bozukluğu olduğu, hastalığın sürekli tedaviyi ve kontrolü gerektirdiği, Gölbaşı Ağız ve Diş Sağlığı Merkezinde göreve başlamadan önceki yakın dönem içerisinde hastalığı sebebiyle tedavi altına alındığı ve yatışı yapılarak tedavi süreci geçirdiği, görevine başladığı tarihten sonraki dönemde göreve gitmemesinin de mazeretsiz olmadığı,

nitekim davacının babasının, oğlunun tedavi altına alınması için dava konusu işlemde belirtilen 27/10/2016-01/12/2016 tarihleri arasında bir hayli çaba sarf ettiği, oğlunun tedavi edilmesi için mahkemelere başvuru yaptığı, …Sulh Mahkemesi kararıyla davacının kısıtlanmasına ve babası …'ın vasi olarak atanmasına karar verildikten sonra davacının tedavi altına alınabildiği ve davacının tedavisinin İzzet Baysal Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastanesinde devam ettiği; şizoaffektif bozukluğu olan ve %45 oranda engelli olan davacının, hastalığı sebebiyle görevine devam etmediğinin anlaşıldığı,

izinsiz ve mazeretsiz olarak görevine gelmediğinden bahisle görevinden çekilmiş sayılmasına ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, işlem sebebiyle yoksun kaldığı parasal haklarının, tahakkuk tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faizleriyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının mazeretsiz ve izinsiz 10 günden fazla göreve gelmediği, sağlık sorunlarının olduğunu ortaya koyan bir sağlık raporu ya da tedavisinin yapıldığını gösteren bir belge ibraz edemediği, tamamen kısıtlandığı ve görevini ifa edemeyecek durumda olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın iptale ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Diğer taraftan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı kuralına yer verilmiştir.

Bir idari işlem veya eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davalarda, uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak; idareye başvuru varsa başvuru tarihinin, başvuru yoksa davanın açıldığı tarihin esas alınması gerektiği hususu, Danıştay içtihatlarıyla istikrar kazanmıştır.

Bu durumda, İdare Mahkemesince, davacının çekilmiş sayılması işlemi nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faizinin başlangıç tarihi olarak, davanın açıldığı tarihin esas alınması gerekirken, "...yoksun kaldığı parasal haklarının tahakkuk tarihlerinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine..." şeklinde hüküm kurulmasında ve Bölge İdare Mahkemesince bu kısım yönünden istinaf başvurusunun reddedilmesinde hukuka ve Danıştay içtihatlarına uygunluk bulunmamakta ise de;

bu yanlışlık 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan.

Bölge İdare Mahkemesi kararının "...davacının yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihine kadar olan kısmının dava açma (27/12/2016) tarihinden itibaren; dava tarihinden sonraki döneme ilişkin kısmının ise hak ediş tarihlerinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacıya ödenmesine..." şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.