Danıştay 12. Daire E.2018/8733 K.2023/629

Dava konusu istem: … ili, … ilçesi, … Lisesinde rehber öğretmen olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (D) bendinin (b) alt bendinde yer alan ve kademe ilerlemesinin durdurulması cezası verilmesini gerektiren "özürsüz ve kesintisiz 3-9 gün göreve gelmemek" fiilini işlediği ve aynı fiilden dolayı daha önce de disiplin cezası almış olduğundan bahisle, 657 sayılı Kanun'un 125. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca tekerrür hükümleri uygulanmak suretiyle ''Devlet memurluğundan çıkarma cezası'' ile cezalandırılmasına ilişkin Yüksek Disiplin Kurulunun … tarih ve … sayılı kararının iptali ve bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla.

Disiplin Kurulunun ve Yüksek Disiplin Kurulunun sadece kendilerine teklif edilen cezayı kabul etme veya reddetme yetkisinin bulunduğu, teklif edilen cezayı değiştirerek ceza vermesinin mümkün olmadığı, olayda, davacı hakkında ''bir yıl kademe ilerlemesinin durdurulması'' cezası ile cezalandırılması teklif edildiği halde, bu cezanın kabul veya reddi dışında tekerrür dolayısıyla ''devlet memurluğundan çıkarma'' cezası ile cezalandırılması gerektiğinden bahisle dosyanın,

İl Milli Eğitim Disiplin Kurulu tarafından Bakanlık Yüksek Disiplin Kuruluna gönderildiği ve Yüksek Disiplin Kurulunca da bu hukuka aykırı karar neticesinde davacının İl Milli Eğitim Disiplin Kurulunun '' devlet memurluğundan çıkarma'' cezası ile cezalandırılması teklifinin kabulüne karar verildiği anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı,

öte yandan, dava konusu işlemin iptaline karar verildiğinden davacının işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline, davacının işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesi isteminin kabulü ile dava tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: Ankara Bölge İdare Mahkemesi 2. İdari Dava Dairesince; olayda; davacıdan 21/04/2015 tarihli yazı ile 657 sayılı Kanun'un 130. maddesi uyarınca savunmasının istenildiği, davacının da bu isteme yanıt olarak savunmasını verdiği, ancak davacıdan anılan Kanun'un 129. maddesi kapsamında hakları hatırlatılarak son savunması alınmadan ve ayrıca, tekerrüre esas alınan önceki cezaların ne olduğu, yasal dayanağı olan mevzuat hükmü ve fiilin ne olduğu hususları belirtilmeden Yüksek Disiplin Kurulunca Devlet memurluğundan çıkarma cezası verildiğinin anlaşıldığı,

bu durumda, hakkında Devlet memurluğundan çıkarma cezası teklif edilen davacının son savunması alınmadan ve tekerrür uygulanan önceki disiplin cezasına dair bilgilere işlemde yer verilmeden tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı, buna göre, dava konusu işlemin iptali yolunda verilen Mahkeme kararının gerekçesinde hukuki isabet bulunmamakta ise de, karar sonucu itibarıyla yerinde olduğundan, istinaf başvurusunun belirtilen gerekçe ile reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin usul ve yasaya uygun tesis edildiği, temyiz isteminin kabulü ile hukuka aykırı Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.