Danıştay 12. Daire E.2019/2090 K.2020/3676

Dava konusu istem: … A.Ş.'nde görev yapmakta iken özelleştirme sonucu 02/01/2009 tarihinde Devlet Personel Başkanlığına bildirilerek … Müdürlüğüne atanan davacı tarafından; 5473 sayılı Kanun uyarınca getirilen ek ödemenin, 4046 sayılı Kanun'un 22. maddesi ve 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi gereğince ödenen fark tazminatına dahil edilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile yoksun kalınan parasal hakların geriye dönük yasal gün sayısını kapsayacak şekilde yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince. Danıştay Onbirinci Dairesinin 19/09/2017 tarih E:2016/7304, K:2017/5277 sayılı husumet yönünden bozma kararına uyularak, kamu iktisadi teşebbüsleri ve bağlı ortaklıklarında çalışan kapsam dışı ve sözleşmeli personele ödenecek ücretlerin Yüksek Planlama Kurulu kararıyla belirlendiği. 5473 sayılı Kanun ve Yüksek Planlama Kurulu kararıyla bu personele ek ödeme verilmesinin öngörüldüğü; buna göre söz konusu ek ödemenin,.

A.Ş.'nde görev yapmakta iken istihdam fazlası personel olarak Devlet Personel Başkanlığına bildirilen davacının, 4046 sayılı Kanun'un 22. ve 406 sayılı Kanun'un Ek 29. maddesi gereğince yeni kurumunda alması gereken fark tazminatına dahil edilmesi gerekirken, aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptali ile başvuru tarihinden geriye doğru 60. gün içinde kalan ilk uygulama tarihinden itibaren yoksun kalınan parasal hakların, başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, Mahkeme kararının usul ve yasaya aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.