KÜNYE
Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2019/2874 E., 2022/1009 K.·T.C. Danıştay Onikinci Daire
- Karar tarihi
- 14 Mart 2022
- Esas No
- 2019/2874
- Karar No
- 2022/1009
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- …Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- …Bölge İdare Mahkemesi …İdari Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:…sayılı, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca verilen temyiz isteminin reddine ilişkin kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
562 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Kara Kuvvetleri Komutanlığı emrinde uzman çavuş olarak görev yapmakta iken, adi malul olarak emekliye sevk edilen davacının, vazife malulü sayılma talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı Vazife Malullüğü Tespit Kurulunun …tarih ve …sayılı kararının iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faizi ile birlikte ödenmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesince verilen …tarih ve E:…, K:…sayılı kararla; davacının uzun süredir sözleşmeli uzman çavuş olarak görev yaptığı, işe ilk başladığında ve sözleşmesinin yenilendiği dönemlerde askerlik yapabileceğine dair sağlam raporu aldığı, rahatsızlığının ise görevi sırasında ortaya çıktığı ve ilerlediği, söz konusu rahatsızlığın, görevin neden ve etkisiyle meydana geldiğinin kabulü gerektiği, davaya konu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı;
idarenin hukuka aykırı işlemleri nedeniyle oluşan zararı ödeyeceği yönündeki Anayasal ilke gereği davacının bu işlem nedeniyle oluşan parasal kayıplarının ödenmesi gerektiği gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline, davacının parasal kayıplarının idareye başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: …Bölge İdare Mahkemesi …İdari Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla, Kara Kuvvetleri Komutanlığı bünyesinde uzman çavuş olarak görev yapmakta iken "yaygın vitiligo" tanısıyla "TSK'da görev yapamaz." kararına istinaden hakkında adi malullük hükümleri uygulanarak emekliye sevk edilen davacının rahatsızlığının, vazifesinin nedeni ve etkisiyle oluşmadığı, vazifesinden kaynaklandığına ilişkin somut nedenler ortaya konulmadığı, davacının maluliyetinin 5434 sayılı Kanun'un 45. maddesi uyarınca değerlendirilmesine olanak bulunmadığından,
davalı idarece tesis edilen işlemde hukuka aykırılık görülmediği gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, istinaf başvurusuna konu Mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.
Davacı tarafından, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, Bölge İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…, Temyiz No:…sayılı, temyize konu kararıyla; temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren mercinin, temyiz isteminin reddine karar vereceğine ilişkin düzenleme uyarınca davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Bölge İdare Mahkemesi kararına karşı temyiz yolunun açık olduğu, maddi kayıpları hesaplandığında miktar sınırının aşıldığı, bu tür davalarda kesin karar verilmesinin Anayasal hak ihlali olduğu, vitiligo rahatsızlığının, görevinden dolayı stres kaynaklı meydana geldiği, emsal davalarda iptal hükmü verildiği, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan temyize konu kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 12. Daire, E. 2019/2874, K. 2022/1009, 14 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama