Danıştay 12. Daire E.2019/3290 K.2022/1409

Dava konusu istem: ... Bankası Anonim Şirketinde avukat olarak görev yapan davacının, 18/07/2017 tarih ve 2017/T-7 sayılı Yüksek Planlama Kurulu kararına istinaden, 2016 - Ocak/2017 dönemi için ödenen vekâlet ücretinin tavan ücretini aşan kısmı olan 9.687,74-TL'nin on gün içerisinde ödenmesi talebine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali ile istirdat olunan 9.687,74-TL'nin ödeme tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararla.

Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 22/12/1973 tarih ve E:1968/8, K:1973/14 sayılı kararı uyarınca, davacıya yersiz ödendiği tespit edilen 2016 - Ocak/2017 dönemine ilişkin avukatlık vekâlet ücretlerinin, en son ödendiği tarihten itibaren dava açma süresi içerisinde geri istenilmesi ya da davacının vekâlet ücretinden re'sen kesilmesi mümkün olup, bu süreye uyulmaksızın tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığından, davacının ödemek zorunda bırakıldığı tutarın kendisine ödenmesi gerektiği sonucuna varıldığı;

kaldı ki, ödeme tarihindeki mevzuata uygun şekilde hak edilmiş olan ve dağıtımı yapılan vekâlet ücretinin, ileri tarihli bir düzenlemeye istinaden geri istenmesi, hukukumuzun "belirlilik" ve "hukuki güvenlik" ilkelerine de aykırı olduğu gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, 9.687,74-TL'nin ödeme tarihi olan 24/10/2017 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle davacıya iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla.

2017/T-7 sayılı Yüksek Planlama Kurulu Kararı'nın 21/07/2017 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak 01/01/2016 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere yürürlüğe girdiği, belirtilen tarihten itibaren yapılan ödemelerin brüt aylık ortalamasının 8.539,00 TL'den yüksek olamayacağının ve ödemeler kapsamına avukatlık vekâlet ücreti ödemelerinin de dahil olduğunun açık olduğu ve Kararın halen yürürlükte olduğu düşünüldüğünde 01/01/2016 tarihinden itibaren yapılan limit üstü ödemelerin 2017/T-7 sayılı Kararın Resmi Gazete'de yayımlanmasından sonra dava açma süresi içinde davacıdan iadesinin istenmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık

bulunmadığı; öte yandan, davacının davacısı olduğu Danıştay Onbirinci Dairesinin E:2010/7717 sayılı dosyasında verilen kararının Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu kararı ile bozulduğu, buna karşılık kendisine avukatlık vekâlet ücreti adı altında yapılan ödemelerin geri alınmasında, Danıştay İçtihatları Birleştirme Kurulunun 22/12/1973 tarih ve E:1968/8, K:1973/14 sayılı kararında yokluk, açık hata,

memurun gerçek dışı beyanı veya hilesi hallerinin dışında memurun iyi niyetinin idari istikrar ve kanuniyet kadar önemli bir kural olması ve yapılan ödemelerin brüt aylık ortalaması içerisinde avukatlık vekâlet ücretinin de yer almasında hukuka aykırılık görülmediğini bilmesi karşısında, yapılan ödemelerde idare edilenin kolayca anlayabileceği kadar açık bir hata bulunduğu ve idareyi bu konuda haberdar etmediğinin anlaşıldığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun kabulüne, istinaf başvurusuna konu Mahkeme kararının kaldırılmasına,

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca davanın reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı tarafından, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren mercinin, temyiz isteminin reddine karar vereceğine ilişkin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 48. maddesinin altıncı fıkrası uyarınca davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Bölge İdare Mahkemesi kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan temyize konu kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.