Danıştay 12. Daire E.2019/3303 K.2022/821

Dava konusu istem: Davacı tarafından, Emekli Sandığı iştirakçisi iken vefat eden babasından dolayı kendisine bağlanan yetim aylığının, boşandığı eşiyle fiilen birlikte yaşamaya devam ettiğinden bahisle kesilerek 01/11/2008 tarihinden itibaren ödenen yetim aylıkları tutarı olan 54.329,90.-TL'nın borç çıkarılmasına ilişkin işlemin iptaline, yoksun kaldığı aylıklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla; davacının 11/05/2006 tarihinde boşandığı, davalı idarece yapılan denetimde davacı tarafından verilen 22/02/2013 tarihli ifadede, eşiyle boşandıktan sonra yaklaşık 5 yıldır birlikte yaşadığının kabul edildiği, davacının ikamet ettiği mahalle muhtarının ifadesinde de, davacı ile boşandığı eşinin 5 yıldır birlikte yaşadıklarının belirtildiği, davacıya ait nüfus kayıt örneğinin incelenmesinden, davacının eski eşi olan birlikteliğinden boşanma tarihinden sonra, iki çocuğunun dünyaya geldiği anlışıldığından,

5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 56. maddesinde aranan, boşanmadan sonra fiili birliktelik şartının gerçekleşmiş olduğu kanaatine varılarak, davacıya bağlanan yetim aylığının kesilerek 54.329,90 -TL borç çıkarılmasına ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı; öte yandan, davacı tarafından yetim aylığı bağlanarak faiziyle birlikte ödenmesi talep edilmekte ise de; idari işlem niteliğinde yargı kararı verilmesine hukuken olanak bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi …. İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden, istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı tarafından, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; Mahkemece verilen karara yönelik istinaf başvurusu üzerine verilen kararın kesin olduğu ve 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan temyize tabi davalardan olmadığı anlaşıldığından, kesin olarak verilen karara karşı temyiz başvurusunda bulunulması mümkün olmadığı gerekçesiyle, temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Eşiyle muvazaalı olarak boşanmadığı ve boşandıktan sonra birlikte yaşamadığı, ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.