Danıştay 7. Daire E.2019/3352 K.2022/589

Dava konusu istem: Madeni yağ imalatı alanında faaliyet gösteren davacı adına muhteviyatı itibarıyla yanıltıcı belge düzenlediği ve 4760 sayılı Özel Tüketim Vergisi Kanunu'nun 8. maddesinin 1. fıkrası kapsamında verdiği taahhütlere uymadığından bahisle düzenlenen vergi inceleme raporu uyarınca, 2008 yılı Ocak ila Haziran ayları (1. ve 2.), Ağustos ayı (1.), Kasım ayı (2.) ve Aralık ayı (1. ve 2.) dönemlerine ilişkin olarak tarh edilen özel tüketim vergisinin tahsili amacıyla düzenlenen 7 adet ödeme emrinin iptali istemiyle dava açılmıştır.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Bozma kararına uymak suretiyle, davalı İdarece tecil-terkin uygulaması koşullarının ihlal edildiğinden bahisle, verginin ödeme emri ile tahsili yoluna gidilmiş ise de, söz konusu verginin davacı yönünden vadesi belli olmadığından, öncelikle 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 37. maddesi uyarınca bir aylık vade tayin edilmesi, icrailik niteliği taşıyan söz konusu işleme karşı dava açma hakkının tanınması,

süresi içerisinde dava açılmaması ya da dava açılmakla birlikte yargı yerince işlemin yürütülmesinin durdurulmasına karar verilmemesi durumlarında, tecil edilen verginin ödeme emriyle tahsili yoluna gidilmesi gerekmekte olup, davacının doğrudan ödeme emriyle takibinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davaya konu ödeme emirlerinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Tahakkuk fişlerinin iptali istemiyle açılan davanın reddine karar verildiği, onanan tahakkuklar üzerine düzenlenen ödeme emrinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir. DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ …'ÜN DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan kararın onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Yedinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 21/11/2017 tarih ve E:2016/8032, K:2017/6119 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyiz konusu karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.