KÜNYE
Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2019/4616 E., 2022/644 K.·T.C. Danıştay Onikinci Daire
- Karar tarihi
- 23 Şubat 2022
- Esas No
- 2019/4616
- Karar No
- 2022/644
- Temyiz eden (davalı)
- ... Genel Müdürlüğü
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...'yı temsilen ... Sendikası
- Vekili
- Av. ...
- İstemin konusu
- ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
611 kelime·3 dk okuma·5 bölüm
Dava konusu istem: EGO Genel Müdürlüğü 2. Bölge Otobüs İşletmesi Şube Müdürlüğünde veri hazırlama kontrol işletmeni olarak görev yapan davacının, vardiyalı olarak toplu taşıma hizmetlerinde kullanılan otobüslerin iç-dış temizlikleri ile akaryakıt-doğalgaz ikmallerinin tam ve zamanında yapılıp yapılmadığının kontrolü, araç giriş ve çıkışlarının denetiminde nöbetçi memur olarak görevlendirilmesine ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince.
657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 99. maddesiyle Cumartesi ve Pazar günleri tatil olmak üzere haftalık 40 saatlik çalışma süresi getirildiği, 100. maddesinde günlük çalışmanın başlama ve bitme saatleri ile öğle dinlenme süresinin nasıl belirleneceğinin gösterildiği ve memurların yürüttükleri hizmetin özelliklerine göre, bu madde uyarınca tespit edilen çalışma saat ve süreleri ile görev yerlerine bağlı olmaksızın çalışabilmelerine ilişkin usul ve esasların Devlet Personel Başkanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulunca belirleneceğinin hükme bağlandığı, Kanun' un 101. maddesi uyarınca ancak.
Devlet Personel Başkanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulunca belirlenecek usul ve esaslar çerçevesinde günün yirmidört saatinde devamlılık gösterdiği tespit edilen hizmetlerde çalışan Devlet memurlarının çalışma saat ve şekillerinin, kurumlarınca belirlenebileceği;
bu haliyle, günlük çalışmanın başlama ve bitme saatleri ile öğle dinlenme süresini belirlemeye yetkili olmayan idarenin, memurların yürüttükleri hizmetin özelliklerine göre yetkili mercilerce belirlenen mesai saatleri dışında çalışma saat ve süreleriyle ilgili olarak Devlet Personel Başkanlığının teklifi üzerine Bakanlar Kurulunca belirlenecek usul ve esaslara dayalı olmaksızın ve 4857 sayılı Kanuna tabi kadrolu işçi olarak görev yapan işçilerin başka birimlerde görevlendirilmeleri nedeniyle ortaya çıkan ihtiyacın karşılanması amacıyla, işçi personelin 24 saat esasına göre hizmet vermesi nedeniyle,
657 sayılı Kanuna tabi çalışan memur personelin de 24 saat esasına göre çalışmasına ihtiyaç duyulduğundan bahisle 657 sayılı Kanun'un 101. maddesine göre memurların 24 saat esasına göre vardiyalı olarak çalıştırılmasına ilişkin bulunan dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
400 civarı işçinin işyeri değişikliği nedeniyle memur personelin vardiyalı olarak çalıştırılması ihtiyacı olduğu, Encümen kararı ile işçilerin 24 saat esasına göre hizmet vermesi nedeniyle buralarda çalışan memur personelin de 657 sayılı Kanun' un 101. maddesine göre 24 saat esasına göre vardiyalı çalıştırılması kararının alındığı ve uygulamaya konulduğu,
kadrolu işçi kalmadığı için otobüs hizmetlerinde alt işveren işçisinin görev yaptığı, 24 saat esasına göre vardiyalı çalıştırılan alt işveren işçisinin işini yaparken işi gereğine uygun olarak yapıp yapmadığının kontrolünün de davacı personel gibi memur personelin de vardiyalı olarak çalıştırılması suretiyle yapıldığı, bu nedenle anılan Kanun' un 101. maddesi uyarınca verilen yetkiye dayanılarak kontrol etmekle görevlendirildiği, işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 12. Daire, E. 2019/4616, K. 2022/644, 23 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama