Danıştay 12. Daire E.2019/6217 K.2021/1014

Dava konusu istem: İstanbul ili, Fatih Belediye Başkanlığında zabıta komiseri olarak görev yapmakta iken 08/10/1986 tarihinde re’sen emekliye sevk edilmesi üzerine, 01/04/1987 tarihinde 30 tam hizmet yılına karşılık olmak üzere 3.197.700-TL emekli ikramiyesi tahakkuk ettirilen, yargı kararıyla re'sen emekliye sevk işleminin iptal edilmesi üzerine 06/03/1989 tarihinde yeniden görevine başlayan, bu defa 20/04/1995 tarihinde isteği üzerine emekliye sevk edilen davacı tarafından.

04/05/1995 tarihli işlemle 30 yıl hizmetine karşılık (daha önce 1987 yılında tahakkuk ettirilen ikramiye düşülmek suretiyle) tahakkuk ettirilen 320.765.000-TL emekli ikramiyesinin 03/08/1995 tarihinde sadece 16.650.000-TL'lik kısmının ödendiğinden bahisle, kalan 304.115.000-TL emekli ikramiyesinin yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; daha önce verilen davanın süre aşımı nedeniyle reddine ilişkin kararın, Danıştay Onbirinci Dairesinin 22/11/2017 tarih ve E:2017/1119, K:2017/6188 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyularak işin esası hakkında yapılan değerlendirme sonucunda, Mahkemelerince verilen ara kararlarına istinaden, davalı idare tarafından verilen cevapta, emekli ikramiyesinin T.C. Ziraat Bankası.

Özel İşlem Merkezi Şubesine gönderildiğinin belirtildiği, buna ilişkin bilgisayar ekran çıktısının eklendiği, T.C. Ziraat Bankası A.Ş. Genel Müdürlüğünce verilen cevapta ise, 30/05/1995 tarihinde. Özel İşlem Merkezi tarafından 5476 numaralı Emekli Sandığı Cari Hesabından ".

Ödeme emri" açıklaması ile 320.765.000-TL ödeme yapıldığının tespit edildiği, davalı idareden, hesap ekstre açıklamasında yer alan "261526" ödeme emri numarasının davacının ikramiye ödemesine ait olduğu bilgisinin alındığının belirtildiği, bu durumda; dosya kapsamında yer alan bilgi ve belgeler birlikte değerlendirildiğinde, davacıya 30 tam hizmet yılına karşılık 320.765.000-TL emekli ikramiyesinin ödendiği anlaşıldığından, davacıya eksik ödenen emekli ikramiyesinden söz edilemeyeceği gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, emekli ikramiyesinin 03/08/1995 tarihinde sadece 16.650.000-TL'lik kısmının ödendiği, geri kalan tutarın ise ödenmediği belirtilerek Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, davacıya ikramiye tutarının ödendiği belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davalı idare tarafından, 1987 ve 1995 yıllarında 30 yıl hizmet süresine karşılık olmak üzere, iki defa emekli ikramiyesi tahakkuk ettirildiği; 1995 yılındaki tahakkuk işleminde ise 1987 yılındaki ikramiye tutarının mahsup edildiği; buna göre, daha önce 30 yıla karşılık emekli ikramiyesi ödenmiş olması halinde, ikinci kez aynı süreye karşılık ikramiye tahakkuk ettirilmesinin mükerrer ödemeye yol açacağı hususu da dikkate alındığında, temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.