Danıştay 12. Daire E.2019/7923 K.2021/1946

Davanın konusu

Davacı tarafından, aldığı kınama cezası nedeniyle döner sermaye ek ödemesinin kesilmesine ilişkin işlem ile bu işlemin dayanağı olan … tarih ve … sayılı Bakan onayı ile yürürlüğe konulan Sağlık Bakanlığına Bağlı Döner Sermaye İşletmelerinden Merkeze Aktarılan Tutarın Dağılım ve Sarfı ile Bu Tutardan Bakanlık Merkez Teşkilatında Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönerge'nin 4. maddesinin (A/k) bendinin kınama cezasına ilişkin kısmının iptali ve yoksun kalınan ek ödemelerin yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI

Davalı idarede başmüfettiş olarak görev yaptığı, kamu konutundan yararlanmak amacıyla yaptığı başvuruda eşine ait konutu bildirmemesi sebebiyle hakkında açılan soruşturma sonucunda kınama cezası verildiği ve kamu konutuna müracaatı hususunda değerlendirme dışı bırakıldığı, buna rağmen kınama cezası nedeniyle dava konusu düzenlemeye dayanılarak ek ödemeden de yararlandırılmadığı, almış olduğu disiplin cezasının çalışma performansıyla ilgili olmadığı, davaya konu düzenleme ile herhangi bir şekilde disiplin cezası alanların, aynı zamanda aylıktan kesme cezası niteliğinde ek ödemeden yararlandırılmamasının hukuka aykırı olduğu,

disiplin cezasına konu eylemler nedeniyle uygulanacak yaptırımların mevzuatta açıkça düzenlendiği, davalı idarenin, disiplin cezasının yanında aynı eylem nedeniyle gelir mahrumiyetine yol açacak şekilde düzenleme yapma yetkisinin bulunmadığı ileri sürülmüştür.

DAVALININ SAVUNMASI

2005 Mali Yılı Bütçe Kanunu'nun 37'nci maddesinin (d) fıkrası uyarınca 209 sayılı Sağlık Bakanlığına Bağlı Sağlık Kurumları İle Esenlendirme (Rehabilitasyon) Tesislerine Verilecek Döner Sermaye Hakkında Kanun'un 5. maddesinde yapılan değişiklik doğrultusunda yürürlüğe konulan "Sağlık Bakanlığına Bağlı Döner Sermaye İşletmelerinden Merkeze Aktarılan Tutarın Dağılım ve Sarfı ile Bu Tutardan Bakanlık Merkez Teşkilatında Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönerge"nin dava konusu kısmı ile,

personelin mevzuat ile belirlenmiş kural ve kaidelere riayet konusunda hassas davranması sağlanarak daha etkin ve verimli çalışmasının, böylece kamu hizmetinin en iyi şekilde yürütülmesinin amaçlandığı, ek ödemenin personele mutlaka ödenmesi gereken mali haklardan olmadığı, dava konusu düzenleyici işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek davanın reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca verilen bozma kararına uyularak, Daire kararın verildiği 05/10/2007 tarihi itibarıyla 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin yürürlükte bulunmaması sebebiyle Daire kararının verildiği anılan tarih itibariyla davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI : …

DÜŞÜNCESİ

Kınama cezası verilen davacının, döner sermaye ek ödemesinin kesilmesine dair işlem ile bu işlemin dayanağı olan … tarih ve … sayılı Bakan onayı ile yürürlüğe konulan "Sağlık Bakanlığına Bağlı Döner Sermaye İşletmelerinden Merkeze Aktarılan Tutarın Dağılım ve Sarfı ile Bu Tutardan Bakanlık Merkez Teşkilatında Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönerge"nin 4. maddesinin (A/k) bendinin kınama cezasına ilişkin kısmının iptali ve mahrum kaldığı ek ödeme tutarının yasal faiziyle birlikte tazmini istemiyle açtığı davada.

Danıştay Onbirinci (Kapatılan) Dairesince, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun bozma kararına uymak suretiyle davanın, uyuşmazlığa konu Yönerge'nin 4. maddesinin (A/k) bendinin kınama cezasına ilişkin kısmının iptali; diğer kısımlarının ise reddi ile davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yolunda verilen karar, davacı tarafından, vekalet ücreti yönünden temyiz edilmiş, yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca, temyize konu kararın verildiği 05/10/2007 tarihi itibariyle 659 sayılı KHK yürürlükte bulunmadığından,

Daire kararının verildiği tarih itibariyle davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde usul kurallarına uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle bozulmuştur.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesine göre Danıştay'ın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davalarda, temyiz incelemesi sonucu bozulan kararlar üzerine, Danıştay İdari ve Vergi Dava Daireleri Kurullarının kararlarına uyulması zorunludur. Açıklanan nedenle, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu kararına uyularak, bozma kararı doğrultusunda karar verilmesi, yukarıda anılan Yasa hükmü gereği olduğundan, anılan Kurulun bozma kararında da belirtildiği üzere vekalet ücreti yönünden yeniden bir hüküm kurulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Danıştay Onbirinci Dairesince verilen 29/03/2016 tarih ve E:2015/5503, K:2016/1397 sayılı, davanın reddine ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.800-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine ilişkin kararın, davacı tarafından anılan kararın vekalet ücreti yönünden temyiz edilmesi sonucunda, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 11/04/2018 tarih ve E:2016/4955, K:2018/1639 sayılı kararıyla, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmının bozulması;

davalı idarenin kararın düzeltilmesi isteminin de 17/10/2019 tarih ve E:2019/318, K:2019/4553 sayılı kararıyla reddedilmesi üzerine.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen, 3622 sayılı Kanunla değişik 49. maddesinin dördüncü fıkrasıyla, Danıştayın bozma kararlarına karşı mahkemelere "bozmaya uymayarak eski kararında ısrar edebilme" yetkisi tanındığı halde, aynı maddenin altıncı fıkrasında yer verilen "Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde de bu maddenin 4 üncü fıkrası hariç diğer fıkraları kıyasen uygulanır" yolundaki düzenlemeyle, Danıştay'da ilk derece mahkemesi olarak bakılan davalarda, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca verilen bozma kararlarına karşı,

Danıştay dava dairelerine eski kararlarında ısrar edebilme yetkisinin tanınmaması ve söz konusu bozma kararlarına uyulmasının zorunlu olması nedeniyle, bozma kararına uyularak, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ

Dava; kınama cezası verilen davacının, döner sermaye ek ödemesinin kesilmesine ilişkin işlem ile bu işlemin dayanağı olan … tarih ve … sayılı Bakan onayı ile yürürlüğe konulan Sağlık Bakanlığına Bağlı Döner Sermaye İşletmelerinden Merkeze Aktarılan Tutarın Dağılım ve Sarfı ile Bu Tutardan Bakanlık Merkez Teşkilatında Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönerge'nin 4. maddesinin (A/k) bendinin kınama cezasına ilişkin kısmının iptali ve yoksun kalınan ek ödemelerin yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

Danıştay Onbirinci Dairesinin 05/10/2007 tarih ve E:2005/1640, K:2007/7187 sayılı kararıyla; … tarih ve … sayılı Bakan onayı ile yürürlüğe konulan Sağlık Bakanlığına Bağlı Döner Sermaye İşletmelerinden Merkeze Aktarılan Tutarın Dağılım ve Sarfı ile Bu Tutardan Bakanlık Merkez Teşkilatında Görevli Personele Ek Ödeme Yapılmasına Dair Yönerge'nin 4. maddesinin (A/k) bendinin kınama cezasına ilişkin kısmının ve bu düzenlemeye dayalı bireysel işlemin iptaline, parasal hak talebinin ise reddine karar verilmiştir.

Söz konusu kararın davalı idare tarafından temyiz edilmesi üzerine, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 15/10/2012 tarih ve E:2008/2627, K:2012/1555 sayılı kararıyla, Yönerge Kuralının iptaline ve davacının parasal hak talebinin reddine ilişkin kısmının onanmasına, kararın, dava konusu ek ödemenin kesilmesi işleminin iptaline ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmiş olup, davalı idarenin karar düzeltme talebi 02/03/2015 tarih ve E:2013/1788, K:2015/572 sayılı karar ile reddedilmiştir.

Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun anılan bozma kararına uyularak, Danıştay Onbirinci Dairesinin 29/03/2016 tarih ve E:2015/5503, K:2016/1397 sayılı kararıyla; davanın reddine ve karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine göre 1.800-TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verilmiştir.

Anılan kararın davacı tarafından vekalet ücreti yönünden temyiz edilmesi sonucunda, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 11/04/2018 tarih ve E:2016/4955, K:2018/1639 sayılı kararıyla, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmiş olup, davalı idarenin karar düzeltme talebi de 17/10/2019 tarih ve E:2019/318, K:2019/4553 sayılı karar ile reddedilmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

Dosyanın incelenmesinden; davanın 27/04/2005 tarihinde açıldığı, davalı idarenin I. Hukuk Müşaviri tarafından temsil edildiği anlaşılmaktadır. 02/11/2011 tarih ve 28103 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararname hükümleri uyarınca hukuk müşavirleri aracılığıyla temsil edilen idare lehine vekalet ücretine hükmedilebilecek ise de; Daire kararın verildiği 05/10/2007 tarihi itibarıyla 659 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlükte bulunmaması sebebiyle Daire kararının verildiği anılan tarih itibariyla davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi gerektiği sonucuna varılmıştır.