Danıştay 12. Daire E.2020/1344 K.2023/220

Dava konusu istem: Yüksek Öğrenim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğünde … olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (C) bendinin (a) alt bendi uyarınca 1/30 oranında aylıktan kesme cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Yüksek Öğretim Kredi ve Yurtlar Kurumu Genel Müdürlüğünün 15/10/2014 tarihli işleminin iptali ile yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 14/03/2019 tarih ve E:2015/3979, K:2019/1977 sayılı bozma kararına uyularak; soruşturma kapsamında alınan ifadelerde davacının sorumluluğunu doğuracak herhangi bir ifadeye yer verilmediği, kontenjan aşımı olup olmadığı hususunun davacı tarafından bilinemeyeceği, kaldı ki 05/10/2012 ve 16/10/2012 tarihli yazılarda "anlaşmalı yurt kontenjanının boş kalan kontenjanından" ibaresine yer verildiği,

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu’nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (C) bendinin (a) alt bendinde belirtilen fiillerin ancak kasıtla işlenebileceği, tüm dosya kapsamında davacının kasıtlı olarak bu fiilleri işlediğine dair herhangi bir delil olmadığı anlaşıldığından, tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu belirtilerek, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.