Danıştay 12. Daire E.2020/2381 K.2023/6579

Dava konusu istem: Simav Belediye Başkanlığında 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesi kapsamında sözleşmeli mimar olarak görev yapan davacının, hizmet sözleşmesinin 13. maddesinin (b) fıkrası ile Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esasların Ek 6. maddesinin (d) fıkrası uyarınca sözleşmesinin feshedilmesine ilişkin ... tarih ve E... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararla.

657 sayılı Devlet Memurları Kanununda sözleşmeli personelin kamu görevlisi olarak kabul edilmesi ve sözleşmeli personelin uyuşmazlığa konu tip hizmet sözleşmesinin 13. maddesinde sözleşmenin hangi hallerde feshedilebileceğinin ayrıntılı olarak düzenlenmesi ve feshin objektif kriterlere bağlanması karşısında; davacı hakkında görevinde yetersiz ve başarısız olduğu veya görevini kamu yararı ve hizmet gerekleri açısından gereği gibi yerine getirmediği yolunda herhangi bir somut bilgi ve belge bulunmadığı,

ayrıca davalı idare tarafından davacının görev yaptığı İmar ve Şehircilik Müdürlüğünün Fen İşleri Müdürlüğüne devredildiği gerekçesiyle dava konusu işlemin tesis edildiği ileri sürülmüş ise de.

İmar ve Şehircilik Müdürlüğünce ifa edilen görevlerin hali hazırda Fen İşleri Müdürlüğü bünyesinde görülmeye devam edildiği, söz konusu devir işleminin belediyenin imar ve şehircilik konusundaki görev ve sorumluluklarının azaldığı ve/veya ortadan kalktığı anlamına gelmeyeceği, dolayısıyla davacının hizmetine ihtiyaç kalmadığının somut bilgi ve belgelerle ortaya konulamadığı,

davalı idare bünyesinde geçici işçi olarak görev yapan ve tek mimar olduğu belirtilen kişinin sözleşme süresinin dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte sona erdiği ve bu kişinin sözleşmesi sona erdiği tarihten sonra da davalı bünyesinde çalıştırılmaya devam edildiği dikkate alındığında, bu personele oranla daha güvenceli bir konumda olan davacının hizmetine ihtiyaç kalmadığından bahisle sözleşmesinin feshedilmesine ilişkin işlemde hukuka, kamu yararına ve hizmet gereklerine uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Fen İşleri Müdürlüğünde görev yapan başka bir mimarın olduğu, davacının hizmetine ihtiyaç duyulmadığı, işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

15/08/2014 tarihinden itibaren davalı belediyede görev yaptığı, hizmet sözleşmesi 31/12/2019 tarihine kadar geçerliliğini sürdürdüğü halde hukuken geçerli ve somut hiçbir sebep olmadan sözleşmesinin feshedildiği, hakkında herhangi bir disiplin cezası veya soruşturmasının bulunmadığı, mevzuata aykırı bir davranışının bulunmadığı, davalı idarede başkaca sözleşmeli veya kadrolu mimar bulunmadığı, hizmetine ihtiyaç kalmadığı hususunun haklı bir nedene dayanmadığı, idarenin keyfi davrandığı, işlemin kamu yararına ve hizmet gereklerine aykırı olduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.