Danıştay 12. Daire E.2020/2432 K.2020/4926

Dava konusu istem: İzmir Orman İşletme Müdürlüğü'nde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (B) fıkrası kapsamında sözleşmeli harita teknikeri olarak görev yapan davacı tarafından; 6831 sayılı Orman Kanunu'nun 71. maddesi uyarınca fazla çalışma ücreti ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile yoksun kalınan parasal tutarların idareye başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince.

06/06/1978 tarihli ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esasların 13. maddesinde yer alan "sözleşmeli personele normal çalışma saatleri dışında veya tatil günlerinde yapacakları çalışmaları karşılığında herhangi bir ek ücret ödenmez" ibaresinin, Danıştay Onikinci Dairesinin 02/02/2010 tarih ve E:2008/285, K:2010/426 sayılı kararıyla iptaline karar verildiği.

657 sayılı Kanun'un 4. maddesinin (B) fıkrası kapsamında görev yapan davacının yaptığı fazla çalışmanın, memur kadrosunda bulunan personelin yaptığı fazla çalışma ile aynı nitelikte olduğu; her ne kadar davalı idare tarafından 6831 sayılı Orman Kanunu'nda yer alan fazla çalışma ücretinin sadece memurlara ödeneceği belirtilmekte ise de, davacının fiilen fazla çalışmasının karşılığı olan ücretin ödenmemesinin angarya yasağı ve ücretin emeğin karşılığı olduğu yolundaki Anayasal ilkelere aykırı olduğu;

ayrıca, 6831 sayılı Kanun'un 71. maddesinde Devlet memuru kadrosu dışında kalan diğer personele ve bu arada sözleşmeli personele söz konusu ödemenin yapılmayacağı yolunda herhangi bir düzenlemeye yer verilmediği dikkate alındığında.

6831 sayılı Kanun'un 71. maddesindeki ilkeler çerçevesinde, davacının fazla çalışma ücretinden yararlandırılması gerekirken, aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptali ile yoksun kalınan parasal hakların başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

Daire kararının özeti: Davalı idarenin temyiz başvurusu üzerine, Danıştay Onikinci Dairesince, temyize konu Mahkeme kararında hukuka uygunluk görülmemiş ve anılan kararın bozulmasına karar verilmiştir.

KARARIN DÜZELTİLMESİNİ TALEP EDENİN İDDİALARI: Davacı tarafından, dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek, karar düzeltme isteminin kabulü ile Dairenin bozma kararının kaldırılarak, iptal-kabule ilişkin Mahkeme kararının onanması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin kabulü ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Onikinci Dairesinin 14/05/2019 tarih ve E:2018/6679 K:2019/3631 sayılı kararı kaldırılarak uyuşmazlık yeniden incelendi:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.