Danıştay 12. Daire E.2020/4564 K.2021/3530

Dava konusu istem: Vergi denetmeni olarak görev yapmakta iken emekliye ayrılan davacı tarafından; 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca vergi denetmeni kadro unvanının kaldırılması üzerine, aynı Kanun Hükmünde Kararname ile ihdas edilen vergi müfettişi kadro unvanı için öngörülen ek gösterge ile makam ve görev tazminatlarından yararlandırılması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği 10/07/2011 tarihinden itibaren yoksun kalınan parasal hakların gecikme faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince.

Mahkemelerince daha önce verilen kararın, karar düzeltme aşamasında Danıştay Onikinci Dairesinin 27/09/2019 tarih ve E:2018/5675, K:2019/6880 sayılı kararıyla "ek gösterge yönünden davanın reddi" ile "başvuru tarihinden (03/08/2011) önceki döneme ait makam ve görev tazminatları yönünden davanın reddine" ilişkin kısımlarının onanması, "03/08/2011 - 01/03/2012 dönemine ilişkin makam ve görev tazminatlarının yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" ilişkin kısmının bozulması üzerine; bozma kararına uyularak, 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyle vergi denetmeni kadrosunun kaldırılarak vergi müfettişi kadrosunun ihdas edildiği,

vergi denetmeni kadrolarında görev yapmakta olanların vergi müfettişi kadrosuna atanmış sayıldıkları, 5434 sayılı Kanun'un Ek 67. maddesi çerçevesinde düzenlenen (XXXI) sayılı Kadro Eşitlik Cetveli ile vergi denetmeni kadro unvanının vergi müfettişi kadro unvanına eşitlendiği de dikkate alındığında.

666 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'yle, 178 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin Geçici 12. maddesinin 8. fıkrasına eklenen cümle uyarınca, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun Eki (I) sayılı Ek Gösterge Cetvelinin "I-Genel İdare Hizmetleri Sınıfı" bölümünün (g) bendinde yer alan ek gösterge rakamından, anılan bentte yer alan şartlar aranmaksızın yararlanan vergi müfettişleri için öngörülen ek gösterge rakamının, vergi denetmeni kadro unvanı üzerinden emekliye ayrılanlara da 01/03/2012 tarihinden itibaren uygulanması gerektiği sonucuna ulaşıldığından,

aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle, dava konusu işlemin ek göstergeye ilişkin kısmının iptaline, makam ve görev tazminatlarının dava tarihi olan 13/01/2012 tarihinden geriye doğru 60 gün içindeki ilk uygulama tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine, bu tarihten önceki döneme ilişkin kısmının ise süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek, Mahkeme kararının aleyhe olan kısımlarının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Daire kararında belirtilen gerekçeyle, Mahkeme kararının "makam ve görev tazminatlarının dava tarihi olan 13/01/2012 tarihinden geriye doğru 60 gün içindeki ilk uygulama tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" ilişkin kısmının onanması; "ek göstergeye" ilişkin kısmının ise bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi Mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenerek bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde belirtilen nedenlerden birinin bulunması halinde mümkün olup, temyize konu Mahkeme kararının "makam ve görev tazminatlarının dava tarihi olan 13/01/2012 tarihinden geriye doğru 60 gün içindeki ilk uygulama tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" ilişkin kısmında 49. maddede belirtilen bozma nedenlerinden hiçbirisi bulunmadığından, kararın bu kısmına yönelik temyiz istemi yerinde görülmemiştir. Kararın "dava konusu işlemin ek gösterge yönünden iptaline" ilişkin kısmına gelince;

Dosyanın incelenmesinden; .... İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararıyla dava konusu işlemin ek göstergeye ilişkin kısmı yönünden davanın reddine karar verildiği.

Danıştay Onbirinci Dairesinin 02/02/2015 tarih ve E:2013/3960, K:2015/106 sayılı kararıyla, ek gösterge yönünden davanın reddine ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmiş ise de; karar düzeltme aşamasında, Danıştay Onikinci Dairesinin 27/09/2019 tarih ve E:2018/5675, K:2019/6880 sayılı kararıyla, Danıştay Onbirinci Dairesinin anılan kararının kaldırılarak, Mahkeme kararının "ek gösterge yönünden davanın reddine" ilişkin kısmının onandığı, böylece ek gösterge yönünden davanın ret ile sonuçlanarak kesinleştiği; bununla birlikte ....

İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı temyize konu kararıyla, Danıştay Onbirinci Dairesinin temyiz kararı (ek gösterge yönünden bozma kararı) dikkate alınarak "dava konusu işlemin ek gösterge yönünden iptaline" karar verildiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, karar düzeltme aşamasında, ek gösterge yönünden davanın ret ile sonuçlanarak kesinleştiği dikkate alındığında; bu kısım yönünden temyize konu Mahkeme kararında hüküm kurulmaması gerekirken, "dava konusu işlemin ek gösterge yönünden iptaline" hükmedilmesinde hukuki isabet görülmemiştir.