KÜNYE
Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2020/4987 E., 2021/481 K.·T.C. Danıştay Onikinci Daire
- Karar tarihi
- 8 Şubat 2021
- Esas No
- 2020/4987
- Karar No
- 2021/481
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Bakanlığı - …
- Vekili
- Av. …
- İstemin konusu
- ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
548 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: Dışişleri Bakanlığı, Paris Başkonsolosluğunda 21/11/1990-30/09/2003 tarihleri arasında 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (B) fıkrası kapsamında sözleşmeli personel statüsünde kavas olarak görev yapan davacı tarafından, iş sonu tazminatı ödenmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile yoksun kalınan parasal hakların işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...
İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 16/01/2020 tarih ve E:2019/7459, K:2020/249 sayılı bozma kararına uyularak; davacı açısından, Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 7. ve Ek-6. maddeleri uyarınca iş sonu tazminatının hak edilip edilmediği hususu değerlendirildiğinde; dosyadaki mevcut bilgi ve belgelerin incelenmesinden, 30/04/1997 ve 10/05/1999 tarihlerinde birer ihtar cezası alan davacının, çeşitli uyarıları dikkate almaması,
kendisinden istenilen yazılı savunma talebini içeren zarfı almayı reddetmesi ve zarfı getiren görevliye tehditkar sözler sarf etmesi nedeniyle sözleşmesinin 30/09/2003 tarihi itibarıyla feshedildiği, dosya kapsamında sözleşmenin feshi işlemine karşı açılmış bir dava bulunmadığı sonucuna ulaşıldığı, bu durumda, davacının sözleşmesinin, sözleşmenin koşullarına uymaması nedeniyle kurum tarafından feshedildiğinin, feshin haklı nedenlere dayandığının anlaşılması karşısında, davacının iş sonu tazminatı isteminin reddine ilişkin dava konu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Davacı tarafından, Danıştay Onbirinci Dairesince verilen, Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 09/02/1979 tarih ve 7/17150 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla değişik 7. maddesinin birinci fıkrasının iptaline ilişkin kararın gerekçesinin, tarafına iş sonu tazminatı ödenmesini zorunlu kıldığı, bu durumda idarece yapılması gerekenin, hukuka aykırı düzenleme ile sözleşmeli personelin mahrum bırakıldığı tazminat hakkının sağlanarak, yargı kararı gereğince kişilere ödeme yapılması gerektiği, öte yandan, sözleşme koşullarına aykırı davranışlarda bulunduğu,
bu nedenle sözleşmenin davalı idare tarafından haklı nedenle feshedildiğine ilişkin değerlendirmenin maddi gerçeklerle bağdaşmadığı, zira sözleşme koşullarına uyarak, üzerine düşen yükümlülükleri eksiksiz olarak yerine getirdiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Davalı idare tarafından, davacının, sözleşmeli personel statüsünde çalıştığı süre içinde bağlı olduğu sözleşme koşullarına aykırı davranışları nedeniyle, sözleşmesinin cezaen feshinin, 2005/9245 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı'nın 7. maddesinin ilk fıkrasında belirtilen iş sonu tazminatına hak kazanma koşul ve durumlarından herhangi birini sağlamadığı ve dava konusu işlemin hukuka uygunluğunu ortaya koyduğu belirtilerek, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 50/4. maddesinde, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükmüne yer verilmiştir. Temyizen incelenen kararda, İdare Mahkemesince bozma kararında belirtilen esaslara uyulduğu anlaşılmış olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 12. Daire, E. 2020/4987, K. 2021/481, 8 Şubat 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama