Danıştay 12. Daire E.2020/5188 K.2023/5401

Dava konusu istem: Çorum ili, Hitit Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesinde pratisyen hekim olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca "Devlet memurluğundan çıkarma" cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kamu Hastaneleri Kurumu Yüksek Disiplin Kurulunun ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ve dava konusu işlem sebebiyle yoksun kalınan parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararda; davacı hakkında başlatılan disiplin soruşturması sonrası hazırlanan ve davacının aylıktan kesme cezası ile cezalandırılmasını öngören raporun,

ilgili makama sunulmasından sonra mevzuatımızda ve soruşturma usullerinde öngörülmemiş bir yöntem ile raporun üst görevli bir başka memura incelettirilmesi ve görüşünün alınarak soruşturma raporunun İl Disiplin Kuruluna sunulması açıkça hukuka aykırı olduğu gibi İl Disiplin Kurulu tarafından olayda tekerrür hükümlerinin uygulanmasının olanaklı olmadığı belirtilip dosya hakkında karar verilmeyerek ve teklif edilen cezanın reddedilmesi üzerine uygulanacak cezanın değerlendirilmesi için dosyanın atamaya yetkili amire gönderilmesi gerekirken,

bu usul ve mevzuat hükmü atlanarak davacı hakkında ikinci defa disiplin soruşturması yapılmak suretiyle disiplin cezası uygulanmasında hukuka uyarlık görülmediği; diğer taraftan, davacı ile ilgili olarak hazırlanan ve tamamlanan ilk soruşturma raporundan sonra aynı fiil ile ilgili olarak ikinci kez soruşturmaya başlanmasının hangi ihtiyaç ve gereklilikten kaynaklandığı hususu hukuken kabul edilebilir gerekçelerle ortaya konulmaksızın davacı hakkında ilk soruşturma raporunda getirilen tekliften daha ağır bir cezaya maruz bırakacak şekilde açılan yeni bir disiplin soruşturması ile farklı bir muhakkik tarafından hazırlanan soruşturma raporuna

istinaden ceza uygulaması cihetine gidilmiş olması ve ilk soruşturma raporunun da hukuk aleminde varlığını sürdürdüğü dikkate alındığında, aynı fiil ile ilgili olarak birbirinden farklı 2 ayrı ceza öneren iki soruşturma raporunun mevcut olması halinin kişinin hukuki güvenlik hakkının ihlaline sebep olacağı gerçeği karşısında, tesis edilen işlemde bu yönüyle de hukuka uyarlık görülmediği; öte yandan, Anayasa’nın 125. maddesinde, idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödemekle yükümlü olduğu kurala bağlanmış olup;

yapılan yargılama neticesinde hukuka aykırı görülen işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarının da davacıya ödenmesi gerektiği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, davacının yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihi olan 07/07/2017 tarihinden göreve başlatıldığı tarihe kadar işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesi isteminin kabulüne karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Disiplin soruşturmasının mevzuata uygun yapıldığı, bu nedenle dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu gerekçesiyle kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Ceza davasından beraat etmiş olduğunu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.