Danıştay 12. Daire E.2020/5235 K.2023/7294

Dava konusu istem: İzmir ili, Menemen ilçesi, 57. Topçu Tugayı Lojistik Destek Komutanlığında Bakım Astsubay Kıdemli Başçavuş olarak görev yapan davacının, 6413 sayılı Türk Silahlı Kuvvetleri Disiplin Kanunu'nun 13. maddesi ile 20. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi ve Türk Silahlı Kuvvetleri Yüksek Disiplin Kurulları Yönetmeliği'nin 9. maddesinin birinci fıkrasının (c) bendi uyarınca hizmete engel davranışlarda bulunmak disiplinsizliğini işlediğinden bahisle, Silahlı Kuvvetlerden ayırma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kara Kuvvetleri Komutanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun... tarih ve ... sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararla; davacının Kurul huzurunda verdiği sözlü ifadesi, disiplin amirine verdiği yazılı savunması, kolluk kuvvetlerince tutulan tutanak, davacı ve diğer şüphelilerin Cumhuriyet Savcılığındaki ifadeleri ile davacının ve diğer sanıkların...

Ağır Ceza Mahkemesinde görülen duruşmalardaki savunmaları ile davacıya isnat edilen hizmete engel davranışlarda bulunma fiilinin tanımı birlikte değerlendirildiğinde; davacının, başkasından temin ettiği silahları satarak maddi gelir elde etmek saikiyle hareket ettiği ve bu saikle hareket ettiği esnada kolluk kuvvetlerince yapılan operasyon sonucunda suçüstü yakalandığı; ayrıca, dava konusu işlem tarihinden sonra, Türk Ceza Kanunu'nda tanımlanmış olan izinsiz olarak ateşli silah ve mermileri ülkeye sokma, ithal etme, nakletme ve satma suçundan yargılandığı, ...

Ağır Ceza Mahkemesi'nin E:...sayılı dosyasında verilen ... tarih ve K:... sayılı kararla, 5 yıl hapis ve 10.000,00TL adli para cezasıyla mahkumiyetine hükmedildiği; usulüne uygun olarak alınan savunması ile birlikte, usulüne uygun olarak yüksek disiplin kuruluna sevki sağlanan davacının, maddi gelir elde etmek amacıyla, başkasından temin ettiği silahları yasa dışı olarak sattığı ve bu suretle isnat edilen, Devletin ve Türk Silahlı Kuvvetlerinin itibarına zarar verecek nitelikte davranışta bulunmak şeklinde tanımlanmış, hizmete engel davranışta bulunma fiilinin sübuta erdiği anlaşıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı,

öte yandan, her ne kadar, davacı tarafından, yüksek disiplin kuruluna teklifte bulunacak disiplin amirleri arasında ilk disiplin amirinin olmaması sebebiyle dava konusu işlemin şekil bakımından hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüşse de, anılan mevzuat hükümleri karşısında, Türk Silahlı Kuvvetlerinden ayırma disiplin cezasının tesisi bakımından, yüksek disiplin kuruluna teklif sürecinin, ilk disiplin amiri tarafından başlatılmasının zorunlu olmadığı, bu noktada, sıralı disiplin amirlerinden en az ikisinin teklifi üzerine sürecin başlatılabileceği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin şekil yönünden sakat olduğu, disiplin cezası verilmesi işleminin sıralı amirlerince başlatılmadığı, işlemin tesis tarihinde henüz verilmiş bir mahkumiyet hükmü bulunmadığı, masumiyet karinesinin ve ölçülülük ilkesinin ihlal edildiği belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.