Danıştay 12. Daire E.2020/822 K.2023/722

Dava konusu istem: Kültür ve Turizm Bakanlığı, İstanbul IV Numaralı Kültür Varlıklarını Koruma Bölge Kurulu Müdürü olarak görev yapan davacının, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (E) bendinin (g) alt bendi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Kültür ve Turizm Bakanlığı Yüksek Disiplin Kurulunun …tarih ve …sayılı işleminin iptali ile işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal hakların işlem tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesince verilen …tarih ve E: …, K: … sayılı kararla; davacı hakkında alınan teknik takip kararına dayanılarak davacının telefon görüşmelerinde tespit edilen konuşmalar nedeniyle, üzerine atılı fiilin sübuta erdiği kanaati ile davacının Devlet memurluğundan çıkarılmasına karar verilmiş ise de, ceza yargılaması aşamasında davacının cezalandırılmasına gerekçe olarak gösterilen teknik takip ve telefon görüşmesi belgeleri üzerinde yapılan bilirkişi incelemesi sonucu hazırlanan raporlarda,

davacının 2863 sayılı Kanun yönünden herhangi bir kusurunun ve aynı Kanun kapsamında herhangi bir usulsüzlüğün tespit edilemediği yönünde görüş beyan edildiği, ayrıca davacının üzerine atılı fiille ilgili olarak, rüşvet anlaşması yapıldığı ve menfaat temin edildiği, anlaşma gereğince herhangi bir işin yapılmasına veya yapılmamasına dair hukuka uygun amaç ve yollarla elde edilmiş delilin bulunmadığı, dosya içerisinde herhangi bir suç üstü hali ve para transferi olduğuna dair somut bir delilin de bulunmadığı,

davacının üzerine atılı fiili işlemediğine dair beyanlarının aksini ispat eder mahiyette, her türlü şüpheden uzak, kesin ve somut bir delilin elde edilemediği anlaşıldığından, davacıya isnat edilen fiillerin işlendiği hususunun, somut delillerle ve kesin olarak ortaya konulamadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 2. İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı hakkında yapılan soruşturma sonucunda davacının göreviyle ilgili maddi menfaat temin ettiğinin ortaya konulduğu, ceza yargılamasında verilen kararın bu davayı etkilemeyeceği, dava konusu işlemin hukuka uygun olarak tesis edildiği belirtilerek, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kanuna aykırı olarak telefon dinlemesi ve fiziki takip yapıldığı, bu dinleme kayıtlarının ve fiziki takiplerin hukuka aykırı olarak elde edilmesi nedeniyle delil olarak kullanılamayacağı, Yüksek Disiplin Kurulunun usulüne uygun toplanmadığı, soruşturmanın usule uygun yapılmadığı, davacının disiplin cezasını gerektirir bir eyleminin olmadığı belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.