Danıştay 12. Daire E.2020/974 K.2021/4391

Dava konusu istem: Ankara ili, Çankaya ilçesi, ...Mahallesinde yer alan kamu konutlarının, yargı kararları doğrultusunda 2946 sayılı Kamu Konutları Kanunu uyarınca tahsise açılması talebiyle yapılan başvuruların reddine ilişkin işlemin iptaline karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince. Danıştay Beşinci Dairesinin 20/04/2016 tarih ve E:2016/26, K:2016/2494 sayılı bozma kararına uyularak; tahsise açılması talep edilen kamu konutlarının bulunduğu Namık Kemal Mahallesinin 18/11/2013 tarih ve 2013/5594 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile tekrar riskli alan ilan edilmesi üzerine,

anılan Bakanlar Kurulu Kararının iptali istemiyle açılan davada, Danıştay Ondördüncü Dairesinin 03/04/2014 tarih ve E.2013/11002 sayılı kararı ile dava konusu işlemin yürütmesinin durdurulmasına karar verilmesi karşısında davalı idarece yargı kararının gereklerinin yerine getirilerek lojmanların talep edenlere tahsis edilmesi gerekirken aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı, öte yandan anılan Bakanlar Kurulu Kararının Danıştay Ondördüncü Dairesinin 25/02/2016 tarih ve E.2013/11002, K.2016/1134 sayılı kararıyla iptaline karar verildiği gerekçesiyle, dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdare Mahkemesince idarenin takdir yetkisini kaldıracak şekilde yerindelik denetimi yapıldığı, davaya konu kamu konutlarının tahsisinin 05/08/2014 tarih ve 29079 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 15/07/2014 tarih ve 2014/6645 sayılı Bakanlar Kurulu kararı ile kaldırıldığı, dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan idare mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.