Danıştay 12. Daire E.2021/1485 K.2021/4185

Dava konusu istem: Bolu Emniyet Müdürlüğü'nde 2. sınıf Emniyet Müdürü olarak görev yapan davacının, 3201 sayılı Emniyet Teşkilat Kanunu'nun 55. maddesinin 19. fıkrası gereğince re'sen emekliye sevk edilmesine ilişkin Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Değerlendirme Kurulu'nun 18/07/2017 tarih ve 2017/1 sayılı kararının iptali ile bu işlemden kaynaklanan maaşlarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesi'nce verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararda; davacının 17/07/2012 tarihinden geçerli olmak üzere 2. sınıf emniyet müdürü rütbesine terfi ettirildiği, bu tarihten itibaren 5 yıl süreyle bir üst rütbeye terfi etmemiş olması sebebiyle 3201 sayılı Kanun'un amir hükmü gereğince re'sen emekli edilmesine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı öte yandan; dava konusu işlem hukuka uygun bulunduğundan davacının işlem nedeniyle yoksun kaldığı özlük ve parasal haklarının ödenmesi talebinin de reddi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ...Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

1. sınıfa terfi etme kriterlerinin tamamını taşıdığı halde terfi ettirilmediği ve 6638 sayılı Kanunu'n 22. maddesi ile değşiik 55. maddesinin 19. fıkrası hükmünce re'sen emekli edilmesinin objektif bir karar olmadığı, yüksek performans ve verimlilik ile liyakatli ve bir çok ödülü olduğu, herhangi bir soruşturmasının dahi bulunmadığı, 2017 yılı kıdem sıralamasında 815 kişi arasında 35. sırada olduğu, ilgili Yönetmelik gereği aranan şartlardan olan üst rütbede boş kadronun bulunduğu, kendisinden daha kıdemsizler ve cezası olanlar terfi ettirildiği, emniyet müdürlerinin emeklilik yaşının yasayla altmış yaş olarak belirlendiği,

bir memurun idarenin takdir yetkisine bağlı olarak herhangi bir suçu olmamasına rağmen memuriyetinin tek taraflı olarak sona erdirilmesinin hukuken kabul edilemez olduğu belirtilerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Davacının 2. sınıf emniyet müdürü rütbesine terfi tarihinin yargı kararları nedeniyle 21/01/2015 tarihli onaya ilişkin işlemle 17/07/2012 tarihine çekildiği, davacının resen emekliye sevki için ön koşul olan, bekleme süresi dahil olmak üzere beş yıl içinde bir üst rütbeye terfi edip edemediğinin değerlendirilebilmesi için, bulunduğu rütbede kıdeme esas tarihinin geriye çekilmesi sonrasında, 2. sınıf emniyet müdürü rütbesindeki bekleme süresini 17/07/2013 tarihinde doldurduğu dikkate alınarak,

takip eden 2013, 2014, 2015 ve 2016 yılları itibariyle, her bir yıl için ayrı ayrı olmak üzere, terfiiyi hak eden tüm personel ile birlikte terfi değerlendirilmesine alınıp alınmadığı, alınmış ve terfi ettirilmemesine karar verilmiş ise bu işlemlerin iptaline yönelik açılmış davasının bulunup bulunmadığı hususlarının araştırılması gerekirken, bu hususlar araştırılmadan verilen Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulmasına karar verilmesi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 18/12/2020 tarih ve 2020/62 sayılı "Danıştay Dava Daireleri Arasındaki İş Bölümü Kararı" uyarınca Dairemize devredilen dosya incelenerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.