Danıştay 12. Daire E.2021/1614 K.2024/3206

Dava konusu istem: İstanbul ili, Eyüp ilçesi, ... Camiinde imam hatip olarak görev yapan davacının, Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 5. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde yer alan ortak nitelik şartını kaybettiğinden bahisle 657 sayılı Kanun'un 98. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca görevine son verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin ... İdare Mahkemesinin... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine, açıkta kaldığı 17 aylık süreye ilişkin olarak yaklaşık 40.000,00-TL tutarındaki maaşının her aylığına işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince; idarelerin kendi işlemlerinden doğan zararları ödemekle yükümlü olduğu, iptal davasına konu işlemin yol açtığı hukuki sonuçların ortadan kaldırılması gerektiği, bu kapsamda görevine son verilmesine yönelik işlem yargı kararıyla iptal edilen davacının, açıkta kaldığı döneme ilişkin ücret alacağının kural olarak davacıya ödenmesinin gerektiği ve ücret alacağının herhangi bir ad altında ödenmesinin onun mahiyetini değiştirmeyeceği,

dava değeri olarak kadroya bağlı maaş alacağı karşılığı ele geçen tutar üzerinden ikame edildiğinin kabulü gerektiği gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile davacının açıkta kaldığı sürede yoksun kaldığı 36.569,19-TL'nin, her bir maaşının ödenmesi gereken tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine, fazlaya dair istem yönünden ise davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Maaşın hizmet karşılığı, kadroya bağlı olarak ve aylık ödenen parayı ifade ettiği, davacının çalışmadığı dönem için ödeme yapılmasının hukuka aykırı olduğu, davacının görevine son verilmesine ilişkin işlemde tazminat ödemeyi gerektirecek bir hukuka aykırılık ve kasıt olmadığı, İstanbul 3 .İdare Mahkemesi kararının temyiz edildiği ve temyiz sonucunun beklenilerek bu davada da karar verilmesi gerektiği belirtilerek, temyiz isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 18/12/2020 tarih ve 2020/62 sayılı "Danıştay Dava Daireleri Arasındaki İş Bölümü Kararı" üzerine Danıştay Beşinci Dairesince devredilen dosya, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Diğer taraftan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı kuralına yer verilmiştir.

Bir idari işlem veya eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davalarda, uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak; idareye başvuru varsa başvuru tarihinin, başvuru yoksa davanın açıldığı tarihin esas alınması gerektiği hususu, Danıştay içtihatlarıyla istikrar kazanmıştır.

Bu durumda.

İdare Mahkemesi kararının, davanın kısmen kabulüne ilişkin temyize konu kısmında, dava konusu işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarına uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak, davanın açıldığı tarihin esas alınması gerekirken, açıkta kaldığı sürede yoksun kaldığı 36.569,19-TL'nin, "her bir maaşının ödenmesi gereken tarihten itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulmasında hukuka ve Danıştay içtihatlarına uygunluk bulunmamakta ise de;

bu yanlışlık 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan. İdare Mahkemesi kararının, "Dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının, dava açma tarihi olan 02/09/2015 tarihinden itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" şeklinde düzeltilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.