Danıştay 12. Daire E.2021/1878 K.2024/2718

Dava konusu istem: Bartın Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda teknisyen yardımcısı olarak görev yapan davacı tarafından, hakkında verilen Devlet memurluğundan çıkarma cezasının ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla iptal edilmesi üzerine, bu işlem nedeniyle uğradığını ileri sürdüğü 228.935,00.-TL maddi zararının tazminine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince; davacı tarafından, tazmini istenilen 228.935,00.-TL zararın kaynağı; elektrik teknisyenlerinin mevcut maaşı (2.468,00) - davacının emekli maaşı (1.364,00) = 1.104,00.-TL, en son maaş aldığı tarihten sonra geçen 7 yıl 3 ay için (87 ay) x 1.104,00.-TL = 96.048,00.-TL, yine 55 yaşında olan davacının 65 yaşına kadar çalışması durumunda 10 yıl daha bu durum devam edeceğinden (120 ay x 1.104,00=) 132.480,00.-TL olmak üzere toplam 228.935,00.-TL maddi tazminat olarak belirtilmiş; ancak, davacının 28/06/2010 tarihli emeklilik talep dilekçesi neticesinde, açıkta iken fiili hizmet süresini doldurduğu,

... tarih ve ... sayılı Bakanlık Olur'u ile emekli olduğu anlaşıldığından, emeklilik statüsüne kendi isteği ile giren ve lehine sonuçlanan mahkeme kararına rağmen çalışmak yönünde irade beyan etmeyen davacının, emekli olduğu tarihe kadar olan parasal haklarının ödenmesi, bunun dışındaki istemlerinin reddi gerektiği.

Mahkemelerinin 03/03/2016 tarihli ara kararı ile, davacının görevine son verildiği 27/06/2008 tarihinden emekliye ayrıldığı 03/08/2010 tarihine kadarki döneme ilişkin maaş ve diğer parasal haklarının ödenip ödenmediğinin sorularak, bu döneme ilişkin maaş ve diğer parasal haklarının hesaplanarak dönemler itibariyle liste halinde gönderilmesinin istenildiği, alınan cevabi yazıda, "eski teknisyen yardımcısı olan davacıya 27/06/2008 tarihinden, emekliye ayrıldığı 03/08/2010 tarihine kadarki döneme ilişkin maaş ve diğer parasal haklarına ilişkin herhangi bir ödeme yapılmadığı,

bu döneme ilişkin maaş ve diğer parasal hakları ödenecek olsa idi, toplam 32.612,48.-TL" olarak hesaplandığı ve bu miktarın davacıya ödenmediği görülmüş olup, davacının emeklilik statüsüne geçişinden önceki bu tutarın ödenmesi, bu bedeli aşan 196.322,52.- TL'lik maddi tazminat isteminin ise reddi gerektiği; bu veriler ışığında, davacının 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 98. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca görevine son verilmesine ilişkin işlemin ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile iptal edildiği, anılan kararın Danıştay Onaltıncı Dairesinin (Kapatılan) 18/02/2015 tarih ve E:2015/12586, K:2015/261 sayılı kararı ile onandığı açık olduğundan, davacının görevine son verildiği 27/06/2008 tarihinden emekliye ayrıldığı 03/08/2010 tarihine kadar geçen dönemdeki yoksun kaldığı parasal hakları olan ve 32.612,48.-TL olduğu belirlenen parasal haklarının idarenin kendi eylem ve işlemlerinden doğan zararı ödeme yükümlülüğüne ilişkin anayasal kural gereği ve davalı idarece davacıya ödenmesi,

fazlaya ilişkin (228.935,00 - 32.612,48=) 196.322,52.-TL'lik kısmının ise reddi gerektiği gerekçesiyle davacının tazminat isteminin kısmen kabulü ile 32.612,48.-TL tazminatın davacıya ödenmesine, tazminat isteminin 196.322,52.-TL'lik kısmının ise reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDEN İDDİALARI

Davanın süresinde açılmadığı, davacının 09/02/2005 tarihinde Devlet memurluğundan çıkarıldığı, anılan işlemin iptali için dava açıldığı, yapılan yargılama neticesinde ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...

K:... sayılı kararı ile dava konusu işlemin iptaline karar verildiği, bu karara istinaden davacının 02/06/2009 tarihinde atanma talebinde bulunduğu, Adalet Bakanlığı Ceza ve Tevkifevleri Genel Müdürlüğü'nün ... tarih ve ... sayılı yazısı ile "Zonguldak İdare Mahkemesinin söz konusu kararı ile ilgili hakkındaki Devlet memurluğundan çıkarma cezasının iptal edilmiş olmasına rağmen 27/06/2008 tarihli Bakanlık Onay'ı ile 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 48. maddesinin birinci fıkrasının (A) bendinin 5 nolu alt bendi ve 98. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi gereğince adı geçen hakkında verilen göreve son verme işlemi geçerliliğini

koruduğundan adı geçenin anılan karara istinaden eski görevine dönme imkanı bulunmadığı" gerekçesi ile davacının atanma talebinin reddedildiği, davacının 28/06/2010 tarihinde emeklilik talep dilekçesi verdiği, bu dilekçeye istinaden ... tarih ve ... sayılı Bakanlık Olur'u ile emekliye ayrıldığı, dolayısıyla davacının Devlet memurluğundan çıkarıldığı 09/02/2005 tarihinden itibaren hiç göreve başlamadığı anlaşılmakta olup, ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararı ile "davanın kabulü ile davacının yoksun kaldığı parasal ve özlük haklarının başvuru tarihi olan 02/06/2009 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarece davacıya ödenmesine" karar verildiği, anılan karara istinaden davacıya 25/05/2005 - 27/06/2008 tarihleri arasındaki parasal ve özlük haklarının yasal faiziyle birlikte ödendiği belirtilerek belirtilerek, temyiz isteminin kabulü ile İdare Mahkemesi kararının aleyhe olan kısmının bozulmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmüştür.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının temyize konu kısmının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 18/12/2020 tarih ve 2020/62 sayılı "Danıştay Dava Daireleri Arasındaki İş Bölümü Kararı" üzerine Dairemize devredilen dosyada Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü: Davalı idarenin usule ilişkin itirazları yerinde görülmeyerek işin esasına geçildi.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.