KÜNYE
Danıştay 12. Daire Başkanlığı 2021/4073 E., 2022/470 K.·T.C. Danıştay Onikinci Daire
- Karar tarihi
- 14 Şubat 2022
- Esas No
- 2021/4073
- Karar No
- 2022/470
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Karşı taraf (davalı)
- ...Üniversitesi Rektörlüğü
- Vekili
- Av. ...
- Müdahil
- ...(Davalı
- İstemin konusu
- .... İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
554 kelime·3 dk okuma·6 bölüm
Dava konusu istem: ... Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesinde öğretim üyesi olarak görev yapan davacı tarafından, lojman değişikliği talebiyle 09/07/2015 tarihli başvurusunun Lojman Tahsis Komisyonu'nun 18/08/2015 tarihli kararıyla reddedilmesi ve bu işleme karşı 25/08/2015 tarihli dilekçeyle yapıtığı itirazın zımnen reddi üzerine Lojman Tahsis Komisyonu'nun 18/08/2015 tarihli kararının iptaline karar verilmesi istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ....
İdare mahkemesince, Danıştay Onbirinci Dairesinin 05/04/2018 tarih ve E:2018/518, K:2018/1847 sayılı bozma kararına uyularak; davacının halihazırda ...nolu kamu konutunda ikamet ettiği, 25/08/2015 tarihli başvuru dilekçesinde, ikamet ettiği binada bulunan ...nolu konutun kendisine tahsis edilmesini talep ettiği, davacının geçmek istediği ...nolu konutun davalı Üniversitede Kütüphane Daire Başkanı olarak görev yapan müdahile tahsis edildiği, davacının talebinin lojman değişikliğine ilişkin olduğu, dava konusu işlemle kendisine lojman tahsis edilen müdahile ise ilk defa lojman tahsisinin yapıldığı,
bu bakımdan ilk defa lojman tahsis talebinde bulunan kişiye öncelik tanınarak, idarenin takdir yetkisi çerçevesinde tesis edilen dava konusu 18/08/2015 tarihli Lojman Tahsis Komisyonu kararında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ EDENİN İDDİALARI
Lojman talep dilekçesinde talep ettiği ...nolu konutun kendisine tahsis edilmesi gerekirken Üniversite Kütüphane Daire Başkanına tahsis edildiği, kendisinin akademik görevde yer aldığı, "görev tahsisli" konut kapsamında olduğu, oysa konut tahsisi yapılan personelin ise idari görevde yer aldığı ve "sıra tahsisli" konut kapsamında yer aldığı, farklı değerlendirilmeleri gerektiği, tahsis yapılan personelden lojman sırası bakımından önce geldiği, İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI TARAFIN SAVUNMASI
Lojman tahsisinin usul ve yasaya, Kamu Konutları Yönetmeliğine uygun olarak yapıldığı, hangi görevliye hangi konutun tahsis edileceği konusunda idareye takdir yetkisi verildiği, davacının halihazırda lojmanda oturduğu, tahsis yapılan personele ilk defa lojman tahsisi yapıldığı, İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.
MÜDAHİLİN SAVUNMASI
Kendisine ilk defa lojman tahsis edildiği, davacı tarafın talebinin ise lojman değişikliği olduğu, kendisine tahsis edilen konut ile davacının oturduğu konutun aynı özelliklere sahip olduğu, davacının hukuki yararının bulunmadığı, tahsis edilen konut iyi durumda olmadığından konutun içini yaptırdığı ve yaptığı masrafın çok fazla olduğu, lojman tahsisinde idarenin takdir yetkisinin bulunduğu, yönergeye göre bir konutta otururken aynı plan ve ebattaki başka bir konuta geçmek için konutta en az 5 yıl süreyle oturulması gerektiği, İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmuştur.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 12. Daire, E. 2021/4073, K. 2022/470, 14 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama