Danıştay 12. Daire E.2021/4075 K.2022/1853

Dava konusu istem : Vergi denetmeni olarak görev yapmakta iken emekliye ayrılan davacı tarafından, 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca vergi denetmeni kadro unvanının kaldırılması üzerine, aynı Kanun Hükmünde Kararname ile ihdas edilen vergi müfettişi kadro unvanı için öngörülen ek gösterge rakamından yararlandırılması talebiyle yaptığı başvurunun reddine dair 19/08/2015 tarihli işlemin iptali ile 01/03/2012 tarihinden itibaren yoksun kaldığı parasal tutarın yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 10/10/2019 tarih ve E:2018/5797, K:2019/7331 sayılı bozma kararına uyularak.

5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun Ek 67. maddesinde, bu madde uyarınca eşitlik cetveliyle ek göstergeleri belirlenenlere, bu belirleme işleminden önce ödenmiş emekli, dul ve yetim aylıkları ile emekli ikramiyeleri için herhangi bir fark ödemesi yapılmayacağının öngörüldüğü, buna göre davacıya, kadro eşitlik cetvelinin yürürlüğe konulduğu 01/03/2012 tarihinden itibaren vergi müfettişleri için öngörülen ek gösterge tutarının ödenmesi gerektiğinin açık olduğu, ayrıca, 5434 sayılı Kanun'un 117. maddesinde, "Bu kanun gereğince çeşitli adlarla ödenecek paralardan;

istihkak kesbedildiği tarihlerden itibaren beş yıl sonuna kadar alınmıyan veya yazı ile müracaat edilerek aranmıyanlar Sandık lehine zamanaşımına uğrar." kuralına yer verilerek, bu Kanuna göre yapılacak ödemelerin, hak kazanıldığı tarihten itibaren 5 yıllık süre içinde istenebilmesinin mümkün olduğunun belirtildiği,

buna göre, 5434 sayılı Kanun'un 117. ve Ek 67. maddeleri uyarınca, davacının yoksun kaldığı ek gösterge tutarlarının 01/03/2012 tarihinden itibaren ödenmesi gerektiği sonucuna ulaşıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne, davacının yoksun kaldığı ek gösterge tutarlarının 01/03/2012 tarihinden itibaren davalı idare tarafından işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Danıştay Onikinci Dairesinin 10/10/2019 tarih ve E:2018/5797, K:2019/7331 sayılı kararının, … İdare Mahkemesince eksik ve yanlış yorumlanarak karar verildiği belirtilerek, İdare Mahkemesince verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İdare Mahkemesince verilen kararın hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin kabulü ile İdare Mahkemesince verilen kararın bozulması gerektiği düşünülmektedir

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT ve HUKUKİ DEĞERLENDİRME:

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin ikinci fıkrasında, temyiz incelemesi sonunda Danıştayın; görev ve yetki dışında bir işe bakılmış olması, hukuka aykırı karar verilmesi ve usul hükümlerinin uygulanmasında kararı etkileyebilecek nitelikte hata veya eksikliklerin bulunması sebeplerinden dolayı incelenen kararı bozacağı hüküm altına alınmıştır.

Dairemizin 10/10/2019 tarih ve E:2018/5797, K:2019/7331 sayılı kararı ile … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının "dava konusu işlemin iptaline, davacıya 11/05/2015 tarihinden itibaren eksik ödenen parasal haklarının idareye başvuru tarihi olan 10/07/2015 gününden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte tazminine" ilişkin kısmının bozulmasına, Mahkeme kararının "davanın 11/05/2015 tarihinden önceki parasal haklarının tazminine yönelik kısmının ise süre aşımı yönünden reddine" ilişkin kısmının onanmasına karar verilmiş, karara karşı davacı tarafından yapılan karar düzeltme talebi ise Dairemizin 11/11/2020 tarih ve E:2020/3190, K:2020/3663 sayılı kararı reddedilmiştir.

Temyize konu, … İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… kararla, bozma kararına uyularak bozulan kısım yönünden karar verildiği belirtilmiş ise de, kararın içeriği incelendiğinde, önceki kararın onanan kısmı ile bozulan kısmının doğru tespit edilemediği ve bu hatalı değerlendirme esas alınarak karar verildiği görüldüğünden, İdare Mahkemesi kararında hukuki isabet bulunmamaktadır.