Danıştay 12. Daire E.2021/4156 K.2023/2566

Dava konusu istem: Muğla ili, Marmaris Belediyesinde 12/08/2003 tarihinde geçici işçi olarak çalışmaya başlayan, 14/12/2006 tarihinde iş sözleşmesi feshedilen ve sonrasında 30/09/2014 tarihine kadar yine davalı idare bünyesinde taşeron işçi olarak çalışan davacının, 22/01/2016 tarihinde 5620 sayılı Kanun uyarınca kadrolu işçi statüsüne geçirilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işleme karşı açılan davada verilen iptal kararının kesinleşmesi ve 01/08/2018 tarihinde işçi kadrosuna atamasının yapılması üzerine, işten çıkarıldığı 30/09/2014 tarihi ile atamasının yapıldığı 01/08/2018 tarihi arasındaki dönem için parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla; parasal hakların ödenmemesi işleminin en son icra edildiği, davacının atama tarihi olan 01/08/2018 tarihinden itibaren 60 gün içinde ya doğrudan dava açılması ya da 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 11. maddesi uyarınca başvuru yapıp, kalan süre içinde dava açılması gerekirken, bu süre geçirildikten çok sonra davacı tarafından 20/05/2019 tarihinde 11. madde kapsamında başvuru yapıldığı, 60 günlük dava açma süresi geçirildikten sonra yapılan bu başvurunun ve başvuruya idarece verilen cevabın ise geçmiş olan dava açma süresini canlandırmayacağının açık olduğu,

süresinde açılmayan davanın esasının incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ...

İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davacının 30/03/2018 tarihinde parasal haklarının ödenmesi (ve işçi kadrosuna atanması) talebiyle yaptığı başvurunun 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesi kapsamında olduğu, bu konudaki talebinin zımnen reddedildiği, zımni ret işleminin (parasal hakların ödenmemesi işleminin) de en son davacının işçi kadrosuna atamasının yapıldığı 01/08/2018 tarihinde icra edilmiş olduğu,

(atamanın yapıldığı) bu tarihten itibaren 2577 sayılı Kanun'un 11. maddesi hükmüne göre dava açması gerektiği, 20/05/2019 tarihinde davacı tarafından ikinci kez yapılan başvurunun geçmiş olan dava süresini yeniden canlandırmayacağı gerekçesiyle davanın süre aşımı nedeniyle reddine karar verilmiş ise de; davacının 30/03/2018 tarihli başvurusunun 2577 sayılı Kanun'un 10. maddesi kapsamında veya 12. maddesinde düzenlenen işlemin icrası sebebiyle doğan zararların tazmini istemiyle yapılmış bir başvuru olmayıp, anılan Kanun'un 12. maddesi kapsamında, iptal davası üzerine açılan tam yargı davası olduğu anlaşıldığından,

Mahkemenin bu yöndeki gerekçesinin yerinde görülmediği; diğer taraftan, İdare Mahkemesinin iptal kararına karşı davalı idarenin yaptığı istinaf başvurusunun reddine ilişkin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın 15/03/2018 tarihinde davacıya tebliği üzerine, davacı tarafından bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının ödenmesi talebiyle 2577 sayılı Kanun'un 12. maddesi kapsamında 30/03/2018 tarihinde davalı idareye başvurulduğu ve talebinin zımnen reddedildiği,

bu tarihten itibaren en geç 120 gün içerisinde dava açması gerekirken, dava açma süresini ihya edici yönü bulunmayan 20/05/2019 tarihli başvurusunun 30/05/2019 tarihli işlemle reddi üzerine 29/07/2019 tarihinde açılan dava süresinde olmadığından, başvuruya konu Mahkeme kararının gerekçesi yerinde görülmemekle birlikte, kararın sonucu itibarıyla yerinde görüldüğü gerekçesiyle, istinaf başvurusunun gerekçeli olarak reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı tarafından, anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; temyizin kesin bir karar hakkında olması halinde kararı veren mercinin, temyiz isteminin reddine karar vereceğine ilişkin düzenleme uyarınca davacının temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından verilen 30/05/2019 tarihli ret yazısına karşı süresi içerisinde dava açıldığı, ilk işe başlatma talebinin süre başlangıçı olarak belirlenmesinin mümkün olmadığı, Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Kararın kesin bir karar olduğu ve temyiz yolunun kapalı bulunduğu belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.