Danıştay 12. Daire E.2021/4563 K.2022/753

Dava konusu istem: Uzman jandarma çavuş olarak görev yapmakta iken 16/04/2012 tarihinde istifa ederek görevinden ayrılan ve 01/08/2013 tarihinden itibaren emekli aylığı almaya başlayan davacı tarafından; 03/06/2012 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanan 6318 sayılı Kanun'la, 3466 sayılı Uzman Jandarma Kanunu'na eklenen Geçici 6. maddeyle lise ve dengi okul mezunlarına 1 derece verilmesi öngörüldüğünden bahisle, 3. derecenin 1. kademesinden 2. derecenin 1. kademesine yükseltilmesi talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin 07/07/2014 tarihli işlemin iptali ile emekli aylığı ve ikramiye farklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 14/10/2019 tarih ve E:2018/6225, K:2019/7532 sayılı bozma kararına uyularak. 6318 sayılı Kanun'la getirilen düzenlemeler sonrasında, 3466 sayılı Uzman Jandarma Kanunu'nun 1. maddesi uyarınca, ortaokul ve dengi okul öğrenim düzeyine sahip uzman jandarmalardan görevde bulundukları süre içerisinde lise ve dengi okul mezunu olanlara 1 derece verilmesinin kurala bağlandığı.

Geçici 6. maddesiyle de, 03/06/2012 tarihi itibarıyla görevde bulunan lise mezunu uzman jandarmalara 1 derece verilerek intibaklarının yapıldığı.

Geçici 6. maddenin beşinci fıkrasıyla da, lise mezunu olan ve uzman jandarma görevi üzerinden emekliye ayrılanlara da 1 derece verilerek emekli aylıklarının yeniden belirlendiği; ayrıca, Geçici 6. maddenin beşinci fıkrasında, uzman jandarma görevi üzerinden 03/06/2012 tarihinden sonra emekli aylığı bağlananların anılan düzenlemeden yararlanmalarına engel bir kurala yer verilmediği dikkate alındığında.

03/06/2012 tarihinden önce emekliye ayrılıp, yaş şartı nedeniyle 03/06/2012 tarihinden sonra emekli aylığı almaya başlayanların da, Geçici 6. maddeden yararlandırılmaları gerektiği; uyuşmazlık konusu olayda, lise mezunu olarak 16/04/2012 tarihinde uzman jandarma görevinden ayrılan ve bu görevi esas alınarak 01/08/2013 tarihinden itibaren 3. derecenin 1. kademesinden emekli aylığı bağlanan davacıya, 3466 sayılı Kanun'un Geçici 6. maddesi uyarınca 1 derece verilerek 2. derecenin 1. kademesine yükseltilmesi suretiyle, emekli aylığı ve ikramiye ödenmesi gerekirken, aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle,

dava konusu işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal hakların başvuru tarihinden (30/04/2014) tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiş ve davacı lehine avukatlık ücretine hükmedilmemiştir.

TARAFLARIN İDDİALARI

Davacı tarafından; dava konusu işlemin iptaline karar verildiği halde, lehine vekâlet ücretine hükmedilmediği belirtilerek, Mahkeme kararının bu kısım yönünden bozulması gerektiği ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından; 6318 sayılı Kanun yürürlüğe girmeden önce görevinden ayrılan davacının, anılan Kanun hükümlerinden yararlandırılmasının mümkün bulunmadığı belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMALARININ ÖZETİ

Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuş olup; davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Mahkeme kararının iptal-kabule ilişkin kısmının aynen onanması, davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmının ise düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 50. maddesinin dördüncü fıkrasında, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükmüne yer verilmiştir.

Temyizen incelenen kararda, İdare Mahkemesince bozma kararında belirtilen esaslara uyulduğu anlaşılmış olup, davalı idarenin dilekçesinde ileri sürülen temyiz nedenleri, kararın "dava konusu işlemin iptali ile yoksun kalınan parasal hakların başvuru tarihinden (30/04/2014) tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Mahkeme kararının, davacı lehine vekâlet ücretine hükmedilmemesine ilişkin kısmına gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı kuralına yer verilmiştir.

Anılan Kanun maddesinin gerekçesinde; temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıkların da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 31. maddesinin yollamada bulunduğu 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun "Yargılama Giderleri" başlıklı 323. maddesinde, vekille takip edilen davalarda kanun gereğince takdir olunacak vekâlet ücreti yargılama giderleri arasında sayılmıştır.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun 164. maddesinin ilk fıkrasında, avukatlık ücretinin avukatın hukukî yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği, son fıkrasında ise dava sonunda, mahkeme kararıyla Avukatlık Asgari Ücret Tarifesine dayanılarak karşı tarafa yüklenecek vekâlet ücretinin avukata ait olduğu; 168. maddesinin son fıkrasında da, avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; davacının davasını bizzat açtığı ve vekili olmaksızın takip ettiği, ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmesi üzerine temyiz talebinde bulunduğu; uyuşmazlık temyiz aşamasında iken 08/10/2019 tarihinden itibaren dosyayı vekil eliyle takip ettiği ve davacı vekilince dosyaya bazı bilgi ve belgelerin ibraz edildiği.

Danıştay Onikinci Dairesinin 14/10/2019 tarih ve E:2018/6225, K:2019/7532 sayılı kararıyla da, Mahkeme kararının bozulduğu.

İdare Mahkemesince, bozma kararına uyulmak suretiyle, iptal-kabul kararı verildiği; bununla birlikte, temyize konu kararın verildiği tarih itibarıyla, davacı tarafından, davanın avukat aracılığıyla takip edildiği, avukatın davacı lehine hukuki yardımda bulunduğu ve nihayetinde davanın iptal-kabul ile sonuçlandığı açık olduğu halde, temyize konu Mahkeme kararında davacı lehine avukatlık ücretine hükmedilmediği anlaşılmaktadır.

Ancak, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, temyize konu Mahkeme kararının hüküm fıkrasında yer alan "... aşağıda dökümü yapılan 533,50-TL yargılama giderinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine,..." ibaresinin, "...aşağıda dökümü yapılan 533,50-TL yargılama gideri ile Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.040,00-TL avukatlık ücretinin davalı idareden alınarak davacıya verilmesine..." şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.