Danıştay 12. Daire E.2021/4869 K.2022/855

Dava konusu istem: Muş Şeker Fabrikasında kampanya ve mevsimlik işçi olarak çalışmaktayken, 5620 sayılı Kanun uyarınca sürekli işçi kadrosuna geçirilmesi talebiyle yaptığı başvurusunun reddine ilişkin işlemin yargı kararı ile iptal edilmesi üzerine daimi işçi kadrosuna geçirilen davacının, daimi işçi kadrosuna geçirilmesi talebiyle yaptığı başvuru ile işe başlatılma tarihi arasında geçen süreye ilişkin yoksun kaldığını ileri sürdüğü 27.859,99-TL 'nin idareye ilk başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine ve bu süreye ilişkin özlük haklarının tanınmasına karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 15/11/2018 tarih ve E:2015/781, K:2018/5292 sayılı bozma kararına uyularak; davacının 26/08/2009 - 22/02/2010 tarihleri arasında geçici işçi kadrosunda çalıştığı 9,10,11,12/2009 dönemlerine ilişkin sırasıyla (512,88 + 596,92 + 1.129,61 + 437,78) olmak üzere toplam 2.677,19-TL ücret aldığı,

26/08/2009 - 22/02/2010 tarihleri arasında sürekli işçi kadrosunda çalışmış olması halinde alacağı ücretin 6.314,85-TL ve alacağı ikramiyenin 1.495,85-TL olduğu dikkate alındığında, 26/08/2009 - 22/02/2010 tarihleri arasında sürekli işçi kadrosunda çalışmış olması halinde alacağı toplam 7.810,70-TL'den aynı dönemde geçici işçi olarak aldığı toplam 2.677,19-TL'nin çıkarılması sonucunda yoksun kaldığı miktarın 5.133,51-TL olduğu anlaşılmış olup, davacının hukuka aykırılığı yargı kararı ile saptanan işlem nedeniyle yoksun kaldığı 5.133,51-TL parasal hakkın ...

İdare Mahkemesinin ... esas sayılı dosyasına kayıtlı iptal davasının açıldığı tarih olan 17/09/2009 tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesi, fazlaya ilişkin parasal hak talebinin ise reddi gerektiği, öte yandan, davacının daimi işçi kadrosuna geçirilmesi talebiyle idareye yaptığı başvuru ile işe başlatılma tarihi (26/08/2009 - 22/02/2010) arasında geçen süreye ilişkin olarak yoksun kaldığı özlük haklarının da davacıya verilmesi gerektiği gerekçesiyle,

davacının tazminat isteminin kısmen kabulü ile 5.133,51-TL'nin iptal davasının açıldığı tarih olan 17/09/2009 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine, fazlaya ilişkin tazminat talebinin reddine, davacının özlük haklarının tazmini talebinin kabulü ile 26/08/2009 - 22/02/2010 tarihleri arasında yoksun kaldığı özlük hakların davacıya verilmesine karar verilmiştir.

TARAFLARIN İDDİALARININ ÖZETİ

1- Davacı tarafından; emsal olarak sunulan bordroların sahibi olan işçilerin gerçekten davacıya emsal olup olmadıkları, yaşları tecrübeleri vb. hiç bir objektif kıstas bulunmadığı, davalı tarafın gönderilecek bordroların seçimini neye göre yaptığının da dosya içerisinden anlaşılamadığı, hesaplama ve hesaba esas veriler konusunda itiraz hakkı tanınmadan karar verildiği, toplu iş sözleşmesi dikkate alınmadan hesaplamada sadece ikramiye ve maaş verilerine vurgu yapıldığı, faiz başlangıcının ilk başvuru tarihi olması gerektiği ileri sürülmektedir.

2- Davalı idare tarafından; faiz başlangıç tarihinin iptal davasının açıldığı tarih yerine davacının parasal haklarını talep ettiği olan işbu davanın açılış tarihi olması gerektiği, Mahkeme kararı uyarınca çalışılmadan açıkta geçen sürelere çalışılmış gibi ücret ödenmesi, bu ücrete ilişkin SGK primlerinin yatırılması sonucunu doğuracak olup bu durumun çalışma hayatının prensiplerine aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMASININ ÖZETİ

Davalı idare tarafından, istemin reddi gerektiği savunulmakta olup, davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, taraflarca ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.