Danıştay 12. Daire E.2021/514 K.2021/4322

Dava konusu istem: İstanbul ili, Ümraniye ilçesi, … Camii'nde İmam Hatip olarak görev yapan davacının, Diyanet İşleri Başkanlığı Atama ve Yer Değiştirme Yönetmeliği'nin 5/1-b maddesinde yer alan "atanmalarında dini öğrenim şartı esas alınan unvanlarda; itikat, ibadet, tavır ve hareketlerinin İslam törelerine uygunluğunun çevresinde bilinir olması" niteliğini kaybettiğinden bahisle, 657 sayılı Devlet Memurları Kanununun 98/b maddesi uyarınca görevine son verilmesine ilişkin … tarih ve E:… sayılı Diyanet İşleri Başkanlığı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:… , K:… sayılı kararla; uyuşmazlık konusu işlemin dayanağını oluşturan 08/03/2019 tarih ve sayılı soruşturma raporu ile dosya kapsamında yer alan tüm bilgi, belge ve beyanlar incelendiğinde, davacının, Romanya'da yaptırılan cami için cemaatten yardım talebinde bulunduğu, cami yapımı ile ilgilenen Romen vatandaşı Türkiye'ye geldiğinde de bu kişi ile birlikte esnafları tek tek ziyaret ederek yardım talebinde bulunduğu, bu doğrultuda kendi beyanına göre 30.000 USD tutarında para toplandığı, davacının bu faaliyetlerini Diyanet İşleri Başkanlığı'ndan izin almaksızın yürüttüğünün sabit olduğu,

diğer yandan davacının görev yaptığı. Camii'nin tüm masraflarının, camiyi vakfeden kişilerin talimatları doğrultusunda.

Yaptırma, Yaşatma ve Eğitim ve Kültür Derneği tarafından karşılanıyor olmasına rağmen davacı tarafından her cuma namazı sonrası yardım toplanması talimatı verildiği, yardım toplanması konusunda ısrarcı olduğu, toplanan yardımların Romanya'daki cami yapımı için olduğunu söyleyerek kesinti yaptığı yönündeki tespitlerinde alınan ifadeler kapsamında sabit olduğu, davacının ifa ettiği görevin önem ve özelliği, toplumda yarattığı beklenti göz önüne alındığında, davacıya isnat olunan ve sübuta erdiği anlaşılan fiiller karşısında gerek toplumsal ve gerekse de dinen hoş karşılanmayacak bir eylemde bulunduğu,

söz konusu eylemlerin din görevlisine yakışmayan, güven itibarı zedeleyen mahiyette olduğu açık olduğundan, mevzuatta yer verilen memuriyete ilişkin özel koşul mahiyetindeki; itikat, ibadet, tavır ve hareketlerinin İslam törelerine uygunluğunun çevresinde bilinir olduğu şeklindeki niteliğini kaybettiği, bu durumda memur olma koşullarından birini kaybetmiş olan davacının görevine son verilmesine dair tesis edilen işlemde mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından; dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından; dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek temyi isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince; Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 18/12/2020 tarih ve 2020/62 sayılı "Danıştay Dava Daireleri Arasındaki İş Bölümü Kararı" uyarınca Dairemize devredilen dosya incelenerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek ve dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.