Danıştay 12. Daire E.2021/5310 K.2022/4324

2- … Bakanlığı VEKİLİ : Av. …

DAVANIN KONUSU

Hannover Başkonsolosluğunda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4/B maddesi uyarınca sözleşmeli personel olarak görev yapan davacı tarafından;

1. 01/12/2011 tarihinde Dışişleri Bakanlığı merkez teşkilatına atanması nedeniyle kendisine ödenmeyen sürekli görev yolluğunun uçak ulaşım giderinin, eşya nakil giderlerinin yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle 20/12/2011 tarihinde yaptığı başvurunun reddine ilişkin … tarihli ve … sayılı işlemin iptali ve bu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının 01/12/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine;

2. Dava konusu işlemin dayanağı olan 06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu Kararı ile yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esasların 24/04/2007 tarih 2007/12061 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla değişik 4. maddesinde yer alan "Sözleşmeli personele geçici görev yolluğu dışında harcırah ödenemez." ibaresinin iptaline;

karar verilmesi istenilmektedir.

DAVACININ İDDİALARI

Dışişleri Bakanlığı Hannover Almanya Başkonsolosluğunda 657 sayılı Kanun'un 4 /B maddesi kapsamında sözleşmeli personel olarak görev yapmakta iken, 23/11/2010 tarihli dilekçesi ile babasının kanser hastası olduğundan bahisle Türkiyede görevlendirilme talebinde bulunduğu.

Dışişleri Bakanlığı İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığının 06/05/2011 tarihli ve İKAD E-yazısı ile 657 sayılı Kanun kapsamında memur olarak 01/12/2011 tarihinden itibaren Dışişleri Bakanlığı merkez teşkilatına başlayacak şekilde ayrılışının sağlanmasının Hannover Başkonsolosluğuna bildirildiği, 30/11/2011 Hannover Başkonsolosluğundaki görevinden ayrılarak 01/12/2011 tarihinde merkez memuriyet görevi için Türkiye'ye döndüğü, ancak sürekli görev yolluğunun, harcırahlarının eşya nakil giderlerinin ödenmediğinden bahisle davalı idareye başvurduğu,

idarenin sözleşmeli personele herhangi bir şekilde harcırah tahakkukuna yasal açıdan olanak bulunmadığı belirtilerek başvurusunu reddettiği, Danıştayın, sözleşmeli personele sürekli görev yolluğu ödenmeyeceğine ilişkin düzenlemenin yürütülmesini durdurduğu kaldı ki; yurt dışından merkez görevine memur olarak atanması nedeniyle sözleşmeli personel statüsüne tabi tutulmaksızın mali haklarının ödenmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

DAVALI İDARELERİN SAVUNMASI

Davalı Cumhurbaşkanlığı Savunmasında :

Dava konusu bireysel işlemin Sözleşmeli Personelin Çalıştırılmasına ilişkin Esaslar ve 6245 sayılı Harcırah Kanunu'nda yer alan düzenlemeler uyarınca mevzuat hükümlerine uygun olarak tesis edildiği, 12/08/2003 tarih ve 25197 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 4969 sayılı Kanunla.

Harcırah Kanunu'nun 9. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendindeki “sürekli görev yolluğunun ilk defa memuriyete atananlara, atanmaları sırasında yerleşmiş oldukları yerden itibaren verileceği” kuralı ile 10. maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendindeki “yeniden veya” ibaresinin yürürlükten kaldırıldığı, anılan Kanun'un yürürlükteki hükümleri uyarınca 12/08/2003 tarihinden itibaren ilk kez veya yeniden göreve atananlara bunların aile fertlerine harcırah veya bu amaçla başka adla ödeme yapılmasının mümkün olmadığı,

Sözleşmeli Personelin Çalıştırılmasına İlişkin Esasların 4. maddesi uyarınca sözleşmeli personele sürekli görev yolluğunun ödenmesinin mümkün bulunmadığı, anılan Esasların ilgili maddesi iptal edilmiş olsa dahi sözleşmeli personele harcırah ödeneceğine ilişkin mevzuatta kural bulunmadığından, kanunda kapsam dışı bırakılan konular kıyas yolu ile genişletilemeyeceğinden, davacıya harcırah ödenmesine imkan bulunmadığı belirtilerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.

Davalı Dışişleri Bakanlığı Savunmasında; 6245 sayılı Harcırah Kanunu 10. maddesinin birinci fıkrasının (4) numaralı bendi 12/08/2003 tarihli ve 25197 sayılı Resmi Gazetede yayımlanan 4969 sayılı Kanunla 22/07/2003 tarihinden geçerli olmak üzere yürürlükten kaldırıldığından sözleşmeli personele herhangi şekilde harcırah ödemesi mümkün bulunmadığı, sözleşmeli personel statüsünde görevlendirilenlerin özlük haklarının, Sözleşmeli Personelin Çalıştırılmasına ilişkin Esaslar ve her yıl akdedilen "Tip Hizmet Sözleşmesi" uyarınca belirlendiği, anılan Esaslar ve Tip Hizmet Sözleşmesi uyarınca sözleşmeli personele ücret dışında herhangi bir ödeme yapılmasının mümkün olmadığı belirtilerek davanın reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Danıştay dava dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararların bozulması halinde ısrar olanağı bulunmadığından, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nun bozma kararında yer alan gerekçelerle, davanın davacı hakkında tesis edilen bireysel işlemin iptali istemi ile davacının 01/12/2011 tarihinde Dışişleri Bakanlığı merkez teşkilatına atama işlemi nedeniyle hakettiği parasal haklarının 01/12/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

DANIŞTAY SAVCISI: …

DÜŞÜNCESİ

Hannover Başkonsolosluğunda 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4/B maddesi uyarınca sözleşmeli personel olarak görev yapan davacı tarafından, 01/12/2011 tarihinde Dışişleri Bakanlığı merkez teşkilatına atanması nedeniyle kendisine ödenmeyen sürekli görev yolluğunun uçak ulaşım giderinin,

eşya nakil giderlerinin yasal faiziyle birlikte ödenmesi istemiyle 20/12/2011 tarihinde yaptığı başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali ve bu işlemler nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının 01/12/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi ile dava konusu işlemin dayanağı olan 06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 24/04/2007 tarih 2007/12061 sayılı Bakanlar Kurulu Kararıyla değişik 4. maddesinde yer alan.

"Sözleşmeli personele geçici görev yolluğu dışında harcırah ödenemez." ibaresinin iptali istenilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, Danıştay Onikinci Dairesinin 24/09/2019 tarih ve E:2018/6369, K:2019/6603 sayılı kararıyla; davanın, 06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 4. maddesinde yer alan, "Sözleşmeli personele geçici görev yolluğu dışında harcırah ödenemez." düzenlemesinin iptali istemine ilişkin kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının, tarafına yolluk ödenmesi için yaptığı başvurunun reddine ilişkin Dışişleri Bakanlığının 23/12/2011 tarihli işleminin iptaline,

01/12/2011 tarihinde Dışişleri Bakanlığı merkez teşkilatına atama işlemi nedeniyle hakettiği parasal haklarının idareye başvuru tarihi olan 20/12/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarelerden Dışişleri Bakanlığınca davacıya ödenmesine, 20/12/2011 tarihinden önceki fazlaya ilişkin faiz talebi yönünden davanın reddine karar verildiği,

bu kararın davalı idarelerden Dışişleri Bakanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulu'nca yapılan temyiz incelemesi sonucu 11/03/2021 gün ve E:2020/3387, K:2021/467 sayılı kararla, Danıştay Onikinci Daire kararının, iptal ve kabule ilişkin hüküm fıkraları yönünden bozulduğu anlaşılmaktadır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 46. maddesinin 1. fıkrasında. Danıştay dava daireleri kararlarına karşı Danıştay'da temyiz yoluna başvurulabileceği, 2575 sayılı Danıştay Kanunu'nun 38. maddesinde.

Danıştay idari dava dairelerinden ilk derece mahkemesi olarak verilen kararların Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca temyizen inceleneceği, 2577 sayılı Yasanın 49. maddesinin 4. fıkrasında, Danıştayın ilk derece mahkemesi olarak baktığı davaların temyizen incelenmesinde, bu madde ile ısrar hariç 50. madde hükümlerinin kıyasen uygulanacağı, hükme bağlandığından; ilk derece mahkemesi sıfatıyla bakılan davalarda verilen kararların, temyiz incelemesi sonucunda ilgili dava daireleri kurulunca;

usul veya esas bakımından yeniden bir araştırma, inceleme yapılmasını veya maddi ve hukuki olayın yeniden yorumlanmasını gerektirmeyecek sebeplerden biri nedeniyle bozulması durumunda, ilk kararı veren Danıştay dava

dairesine “ısrar hakkı” tanınmamıştır. Dolayısıyla, kararı bozulan Danıştay dava dairesinin bu tür bozma kararlarına uyması yasa gereğidir.

Bu durumda 2577 sayılı Yasanın anılan maddeleri uyarınca Danıştay dava dairelerinin ilk derece mahkemesi olarak verdiği kararların bozulması halinde ısrar olanağı bulunmadığından, İdari Dava Daireleri Kurulu'nun bozma kararında yer alan gerekçelerle, davanın davacı hakkında tesis edilen bireysel işlemin iptali istemi ile davacının 01/12/2011 tarihinde Dışişleri Bakanlığı merkez teşkilatına atama işlemi nedeniyle hakettiği parasal haklarının 01/12/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesi isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince.

Dairemizin, 24/09/2019 tarih ve E:2018/6369, K:2019/6603 sayılı davanın, 06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 4. maddesinde yer alan, "Sözleşmeli personele geçici görev yolluğu dışında harcırah ödenemez." düzenlemesinin iptali istemine ilişkin kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının, tarafına yolluk ödenmesi için yaptığı başvurunun reddine ilişkin Dışişleri Bakanlığının 23/12/2011 tarihli işleminin iptaline,

01/12/2011 tarihinde Dışişleri Bakanlığı merkez teşkilatına atama işlemi nedeniyle hakettiği parasal haklarının idareye başvuru tarihi olan 20/12/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarelerden Dışişleri Bakanlığınca davacıya ödenmesine, 20/12/2011 tarihinden önceki fazlaya ilişkin faiz talebi yönünden davanın reddine ilişkin kararının; davalı idarelerden Dışişleri Bakanlığınca temyiz edilmesi sonucunda, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 11/03/2021 tarih ve E:2020/3387, K:2021/467 sayılı kararıyla, iptal ve kabule ilişkin kısmının bozulması üzerine.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca bozma kararına uyularak işin gereği görüşüldü:

MADDİ OLAY VE HUKUKİ SÜREÇ

Davacı, Dışişleri Bakanlığında bilgisayar işletmeni olarak 657 sayılı Kanun'un 4/A maddesi uyarınca memur statüsünde görev yapmakta iken, 06/10/2006 ila 10/10/2006 tarihleri arasında (beş gün) Hannover Başkonsolosluğunda takipçi olarak geçici görevlendirildikten sonra 11/10/2006 tarihinde Hannover Başkonsolosluğuyla hizmet sözleşmesi imzalayarak 657 sayılı Kanun'un 4/B maddesi kapsamında sözleşmeli statüye geçmiş ve akabinde 14/10/2006 tarihinde memuriyetten istifa etmiştir.

15/10/2006 ila 30/11/2011 tarihleri arası Hannover Başkonsolosluğunda 4/B'li sözleşmeli personel olarak çalışmaya devam eden davacı, 23/11/2010 tarihli dilekçesiyle, Türkiye'de görevlendirilme talebinde bulunmuş ve bunun üzerine Dışişleri Bakanlığı İnsan Kaynakları Dairesi Başkanlığının 03/05/2011 tarihli olur belgesi ile açıktan atama iznine istinaden Genel İdare Hizmetleri Sınıfında 3. dereceli bilgisayar işletmeni olarak açıktan atanmış, 30/11/2011 tarihinde Hannover Başkonsolosluğundaki görevinden ayrılarak 01/12/2011 tarihinde Dışişleri Bakanlığı merkez teşkilatında göreve başlamıştır.

Davacı, 23/12/2011 tarihinde davalı idareye başvurarak; 01/12/2011 tarihinden itibaren tekrar merkezde memuriyete atanmasına ilişkin sürekli görev yolluğunun, harcırahlarının, uçak ulaşım giderlerinin, eşya nakil giderlerinin ve diğer mali haklarının yasal faiziyle ödenmesini talep etmiştir.

Davacının başvurusunun, Dışişleri Bakanlığının … tarih ve … sayılı işlemiyle reddedilmesi üzerine dava açılmıştır.

Dairemizin 24/09/2019 tarih ve E:2018/6369, K:2019/6603 sayılı kararıyla; davanın, 06/06/1978 tarih ve 7/15754 sayılı Bakanlar Kurulu kararıyla yürürlüğe konulan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 4. maddesinde yer alan, "Sözleşmeli personele geçici görev yolluğu dışında harcırah ödenemez." düzenlemesinin iptali istemine ilişkin kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının, tarafına yolluk ödenmesi için yaptığı başvurunun reddine ilişkin Dışişleri Bakanlığının 23/12/2011 tarihli işleminin iptaline,

01/12/2011 tarihinde Dışişleri Bakanlığı merkez teşkilatına atama işlemi nedeniyle hakettiği parasal haklarının idareye başvuru tarihi olan 20/12/2011 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idarelerden Dışişleri Bakanlığınca davacıya ödenmesine,

20/12/2011 tarihinden önceki fazlaya ilişkin faiz talebi yönünden davanın reddine karar verilmiş, bu kararın davalı idarelerden Dışişleri Bakanlığı vekilince temyiz edilmesi üzerine Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca yapılan temyiz incelemesi sonucu 11/03/2021 tarih ve E:2020/3387, K:2021/467 sayılı kararla, Dairemiz kararının, iptal ve kabule ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmiştir.

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun "Daimi vazife harcırahının mebdei" başlıklı 9. maddesinde; daimi vazife harcırahının, naklen veya tahvilen başka bir mahalle gönderilenlere, bu tayinleri sırasında mezunen başka bir mahalde bulunsalar dahi, eski memuriyetleri mahallinden, muvakkat vazife ile veya vekaleten bir yerde bulundukları esnada asli vazife mahalli değişenlere eski memuriyetleri mahallinden itibaren verileceği hükmü.

"Yol masrafı, yevmiye, aile masrafı ve yer değiştirme masrafının birlikte verilmesini icabettiren haller" başlıklı 10. maddesinde; yol masrafı, yevmiye, aile masrafı ve yer dağiştirme masrafının, yurt içinde veya yurt dışında görev yapmakta iken yurt içinde veya yurt dışındaki sürekli bir göreve naklen atanan ya da yabancı ülkelerdeki memuriyet merkezi değiştirilen memur ve hizmetlilere yeni görev yerlerine kadar verileceği hükmü.

"Yurt dışında yol masrafı" başlıklı 29. maddesinde; yurt dışında sürekli ve geçici görev yolculuklarında, ekspres ve yataklı vagon ücreti dahil olmak üzere, tren, vapur veya uçak bilet bedeli yol masrafı olarak ödeneceği, ayrıca, buna, istasyon, liman veya terminal ile ikamet yeri arasındaki taşıt ve hamal ücretinin ilave olunacağı hükmü.

"Yurt dışında verilecek gündeliklerin miktarı" başlıklı 34. maddesinde; bu Kanun gereğince verilecek yurt dışı gündeliklerinin miktarının, gidilecek ülkeye, memur ve hizmetlilerin aylık veya ücret tutarları ile görevin mahiyetine göre, mali yıl itibarıyla Cumhurbaşkanınca tayin olunacağı, geçici görev ile yabancı ülkelere gönderilenlere, özel anlaşmaları gereğince yabancı devlet, uluslararası kuruluş veya resmi diğer kuruluşlar tarafından ödeme yapıldığı takdirde bu ödemelerin gündeliklerinden indirileceği hükmü ve "Geçici görev gündeliğinin verilebileceği azami süre" başlıklı 42. maddesinde ise;

geçici bir görev ile başka bir yere gönderilenlere, görev mahalline varış tarihinden itibaren bu Kanuna göre verilen gündeliklerin; (a) yurt içinde bir yıllık dönem zarfında aynı yerde, aynı iş için ve aynı şahsa 180 günden fazla verilemeyeceği, ilk 90 gün için tam, takibeden 90 gün için 2/3 oranında ödeneceği, (b) yurt dışında ilk 180 gün tam ve müteakip günler için 2/3 oranında ödeneceği hükmü bulunmaktadır.

657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun "İstihdam şekilleri" başlıklı 4. maddesinde;

"Kamu hizmetleri; memurlar, sözleşmeli personel, geçici personel ve işçiler eliyle gördürülür.

A) Memur: Mevcut kuruluş biçimine bakılmaksızın, Devlet ve diğer kamu tüzel kişiliklerince genel idare esaslarına göre yürütülen asli ve sürekli kamu hizmetlerini ifa ile görevlendirilenler, bu Kanun'un uygulanmasında memur sayılır.

...

B) Sözleşmeli personel: Kalkınma planı, yıllık program ve iş programlarında yer alan önemli projelerin hazırlanması, gerçekleştirilmesi, işletilmesi ve işlerliği için şart olan, zaruri ve istisnai hallere münhasır olmak üzere özel bir meslek bilgisine ve ihtisasına ihtiyaç gösteren geçici işlerde, Cumhurbaşkanınca belirlenen esas ve usuller çerçevesinde, ihdas edilen pozisyonlarda, mali yılla sınırlı olarak sözleşme ile çalıştırılmasına karar verilen ve işçi sayılmayan kamu hizmeti görevlileridir. ..." hükmü yer almaktadır.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacı, 23/12/2011 tarihinde davalı idareye başvurarak; 01/12/2011 tarihinden itibaren tekrar merkezde memuriyete atanması nedeniyle, sürekli görev yolluğunun, harcırahlarının, uçak ulaşım giderlerinin, eşya nakil giderlerinin ve diğer mali haklarının yasal faiziyle ödenmesini talep etmiştir.

6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun yukarıda hükmüne yer verilen 10. maddesinde, sürekli görev yolluğunun; yol masrafı, yevmiye, aile masrafı ve yer değiştirme masrafı olmak üzere dört unsurdan oluştuğu anlaşılmaktadır.

Yine, 6245 sayılı Kanun'un 10. maddesi gereğince, bir memura sürekli görev yolluğunun ödenebilmesi için memurun daimi vazife ile görev yaptığı yerden başka bir yere, yine aynı statüde (memur olarak) tayin, nakil veya atamasının gerçekleştirilmesi gerekmektedir.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının, Dışişleri Bakanlığında 657 sayılı Kanun'un 4/A maddesi uyarınca memur statüsünde görev yapmakta iken, 06/10/2006 ila 10/10/2006 tarihleri arasında (beş gün) Hannover Başkonsolosluğunda geçici olarak görevlendirildiği, davacının anılan beş günlük geçici görevlendirme sonrasında memuriyetten istifa ederek, Hannover Başkonsolosluğuyla imzaladığı sözleşmeyle, 657 sayılı Kanun'un 4/B maddesi uyarınca sözleşmeli personel statüsünde çalışmaya başladığı,

davacının, 11/10/2006 tarihinden 30/11/2011 tarihine kadar sözleşmeli personel statüsünde çalıştığı, yine kendi talebi üzerine 01/12/2011 tarihinde Dışişleri Bakanlığına açıktan atamayla memur (4/A) statüsünde çalışmaya başladığı ve 16/12/2011 tarihinde emekliye ayrıldığı anlaşılmaktadır.

Sözleşmeli personel; belirli bir iş için uzmanlaşmış bir elemanı yüksek ücretle çalıştırarak, işi en iyi biçimde yürütmek ve iş tamamlandığında çalışan kişinin ilişiği kesilerek Devlet bütçesine gereksiz yük olmasını önlemek için çalıştırılan personeli, memurlar ise; mevcut kuruluş biçimine bakılmaksızın, Devlet ve diğer kamu tüzel kişilerince genel idare esaslarına göre yürütülen asli ve sürekli kamu hizmetlerini ifa ile görevlendirilen personeli ifade etmektedir.

Sözleşmeli personel statüsü, her ne kadar 657 sayılı Kanun'da belirtilen istihdam şekillerinden birisi olsa da, bu statüde istihdam edilen personelin özlük ve sosyal hakları yine aynı Kanun'un 4/B maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak Bakanlar Kurulunca çıkartılan Sözleşmeli Personel Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'da belirlenmiştir.

Görüldüğü üzere, sözleşmeli personel, memurlardan farklı olarak, yıllık sözleşme ile istihdam edilen kamu hizmeti görevlisi olarak kabul edildiğinden, memuriyet statüsünden farklı bir statü olarak oluşturulmuştur.

Dolayısıyla, 01/12/2011 tarihinde Dışişleri Bakanlığına açıktan atamayla memur (4/A) statüsüne atanan davacının daha önceki sözleşmeli personel statüsünden çıkıp yeni bir statüye girdiği açıktır.

6245 sayılı Harcırah Kanunu'nun 9. maddesi birinci fıkrası (a) bendinde; "İlk defa bir memuriyete tayin olunanlara tayinleri sırasında mütemekkin oldukları mahalden", 10. maddesi birinci fıkrası (c) bendinde de; "Yurt içinde veya dışında daimi bir vazifeye yeniden veya naklen tayin olunanlarla yabancı memleketlerdeki memuriyet merkezi tebdil olunan ve yahut bu yerlerden yurt içinde diğer bir daimi vazifeye tayin edilen memur ve hizmetlilere yeni vazife mahallerine kadar" harcırah verileceği kuralları yer almakta iken, 12/08/2003 tarih ve 25197 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 4969 sayılı Kanun'la 6245 sayılı Kanun'un ilk defa bir memuriyete atananlara daimi vazife harcırahı (sürekli görev yolluğu) ödeneceğine ilişkin 9/a maddesi yürürlükten kaldırılmıştır.

Bu durumda, yeni bir statüye atanan davacının, ilk atamasında, yolluk ve harcırahlarına ilişkin talep ettiği mali haklarının ödenmesine, yukarıda hükmüne yer verilen 6245 sayılı Kanun'un 9. maddesi gereğince hukuki imkan bulunmadığından, … tarihli ve … sayılı işlemde hukuka aykırılık görülmemiştir.