Danıştay 12. Daire E.2021/6963 K.2022/5895

Dava konusu istem: ... A.Ş. Genel Müdürlüğünde ... olarak görev yapmakta iken 26/10/2001 tarihinde Bankacılık Düzenleme ve Denetleme Kurumuna naklen atanan davacının, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ve 3771 sayılı Kanun uyarınca 22/03/1990 tarihi itibarıyla Emekli Sandığıyla ilgilendirilerek, intibakının yapılması talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile 22/03/1990 - 30/10/2001 tarihleri arasında fazladan tahsil edilen sosyal güvenlik prim tutarlarının tahsil edildiği tarihten itibaren hesaplanacak yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince.

Danıştay Onbirinci Dairesinin 22/02/2013 tarih ve E:2009/5216, K:2013/1749 sayılı kararıyla, Mahkemelerinin kısmen iptal, kısmen incelenmeksizin ret yolunda verilen 20/03/2009 tarih ve E:2008/551, K:2009/312 sayılı kararının, davacının Emekli Sandığı ile ilgilendirilme talebinin reddine ilişkin işlemin iptaline dair kısmının onanması, incelenmeksizin ret kısmının ise bozulması üzerine bozma kararına uyularak verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararına karşı yapılan temyiz başvurusu üzerine kararın bozulmasına ilişkin Danıştay Onbirinci Dairesinin 27/12/2018 tarih ve E:2018/9335, K:2018/6922 sayılı bozma kararına uyularak;

davacının Sandıkla ilgilendirildiği tarihte T.C. Ziraat Bankası A.Ş. ve T. Halk Bankası A.Ş.

Mensupları Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı ile sosyal güvenlik yönünden ilgisinin devam etmesi nedeniyle, davacıdan tahsil edilen sosyal güvenlik prim tutarlarının, ödenmesi gereken keseneklerin toplam tutarı kadarının, Sandığa gönderileceği, fazla tahsil edilen tutarın bulunması halinde davacıya ödenmesi gerektiğinin açık olduğu; uyuşmazlığın çözümü için gerekli görüldüğünden, 16/01/2020, 20/02/2020, 11/05/2020, 14/10/2020, 08/01/2021 ve 18/02/2021 tarihli ara kararlarıyla, 15/04/1990 ile 14/11/2001 tarihleri arasında, davacının maaşından kesilen emekli keseneği miktarı ile kesilmesi gereken miktar arasındaki farkın tespitine çalışıldığı,

ancak idarece verilen cevaplarda kesilmesi gereken ile kesilen arasındaki emekli keseneği miktarı net olarak ortaya konulamadığından, dosyadaki bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davacıdan fazladan emekli keseneği tahsil edildiği sonucuna varıldığı,

dava dilekçesinde ise tazminat için net miktar belirtilmediği görülmekle, davacıdan fazladan tahsil edilen emekli keseneğinin davalılardan Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığınca hesaplanarak davacıya iadesinin gerektiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile davacıdan fazladan tahsil edilen prim tutarının hesaplanarak idareye başvuru tarihi olan 30/01/2008 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

TARAFLARIN İDDİALARININ ÖZETİ

1- Davacı tarafından, idarenin hizmet kusurunun bulunduğu dikkate alınmak suretiyle, fazladan tahsil eden prim tutarlarının, yatırıldığı tarihlerden itibaren hesaplanacak yasal faizleriyle birlikte tazmininin gerektiği ileri sürülmektedir.

2- Davalı idarelerden Sosyal Güvenlik Kurumu Başkanlığı tarafından, 399 sayılı Kanun Hükmünde Kararname'nin yürürlüğe girdiği 29/01/1990 tarihinde, T.C. Ziraat Bankası A.Ş.'de (T. Emlak Bankası) 506 sayılı Sosyal Sigortalar Kanunu'nun Geçici 20. maddesi uyarınca kurulmuş olan T. Emlak Bankası A.Ş. Mensupları Emekli ve Yardım Sandığı Vakfına (T.C. Ziraat Bankası A.Ş. ve T. Halk Bankası A.Ş. Mensupları Emekli ve Yardım Sandığı Vakfı) tabi olan ilgilinin, 5434 sayılı T.C. Emekli Sandığı Kanunu'yla ilgilendirileceğine ilişkin bir hüküm bulunmadığından, bu Vakıfla olan ilgisi daha sonra da devam ettirilmiş olup, anılan Kanun'la ilgilendirilmesine imkan bulunmadığı, eksik inceleme neticesinde verilen kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN SAVUNMASININ ÖZETİ

Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, taraflarca ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.