Danıştay 12. Daire E.2021/7217 K.2022/1767

Dava konusu istem: Dışişleri Bakanlığı, Lyon Başkonsolosluğunda 1989-1995 tarihleri arasında, 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 4. maddesinin (B) fıkrası kapsamında sözleşmeli personel olarak görev yapan davacının, sözleşmeli statüde çalıştığı döneme ilişkin olarak tarafına iş sonu tazminatı ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile yoksun kalınan parasal hakların yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 25/12/2019 tarih ve E:2018/3037, K:2019/10785 sayılı bozma kararına uyularak.

Sözleşmeli Personeli Çalıştırılmasına İlişkin Esaslar'ın 7. maddesinde, ilgililerin ek 6. maddenin ikinci fıkrası uyarınca sözleşmeyi feshetmesi halinde iş sonu tazminatına hak kazanacağının belirtildiği, davacının söz konusu düzenlemeye uygun olarak kendi isteği ile ve bir ay önceden haber vermek koşuluna da uymak suretiyle 10/10/1995 tarihinde işleme alınmak üzere 04/09/1995 tarihli dilekçe ile istifa ettiği anlaşıldığından, davacıya hak ettiği iş sonu tazminatının ödenmesine karar verilmesi gerekirken, aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle;

dava konusu işlemin iptaline, davacının yoksun kaldığı iş sonu tazminatının dava tarihinden itibaren (06/10/2011) işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının iş sonu tazminatı alacağının zaman aşımına uğradığı, davacının istifa ettiği tarihte tarafına iş sonu tazminatı ödenmesini gerektirecek bir yasal düzenlemenin söz konusu olmadığı; öte yandan, hizmet sözleşmesinin istifa suretiyle sonlandırılması nedeniyle iş sonu tazminatına hak kazanamayacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İdare Mahkemesi kararının hukuka uygun olduğu belirtilerek istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.