Danıştay 12. Daire E.2021/7797 K.2022/2365

Dava konusu istem: Adıyaman ili, ... Adliyesinde ... olarak görev yapmakta iken ... tarihinde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125/E-g maddesi uyarınca Devlet memurluğundan çıkarma cezası ile tecziye edilen ve 01/02/2015 tarihinden itibaren 2829 sayılı Sosyal Güvenlik Kurumlarına Tabi Olarak Geçen Hizmetlerin Birleştirilmesi Hakkında Kanun uyarınca birleştirilmiş hizmet süreleri esas alınarak, 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'na göre emekli aylığı bağlanan davacı tarafından, anılan Kanun'a tabi olarak geçen hizmet süreleri için emekli ikramiyesi ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ve yoksun kaldığı ikramiye tutarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 29/11/2019 tarih ve E:2018/6276, K:2019/9462 sayılı kararı ile faiz başlangıç tarihi yönünden bozulması üzerine bozmaya hasren verilen kararıyla; 19/01/2015 tarihli başvurusu üzerine 01/02/2015 tarihinden itibaren birleştirilmiş hizmet süreleri üzerinden 5434 sayılı Kanun kapsamında emekli aylığı bağlanan davacıya, davalı idare tarafından bu tarih itibarıyla emekli ikramiyesi ödenmesinin gerektiği dikkate alındığında, başvuru tarihi itibarıyla henüz davacıya aylık bağlanmadığı ve davalı idare açısından da temerrüt durumu gerçekleşmediğinden, davacının emekli ikramiyesi alacağına dava tarihinden itibaren yasal faiz uygulamasına karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.