Danıştay 12. Daire E.2022/3241 K.2022/5428

Dava konusu istem: … Genel Komutanlığında kıdemli yüzbaşı olarak görev yapmakta iken 16/10/1998 tarihinde vazife malulü olarak emekliye ayrılan davacının; emsali olan kıdemli albayın emekli aylığı ile kendisinin emekli aylığı arasında fark bulunduğundan bahisle, 5434 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Emekli Sandığı Kanunu'nun Ek 77. maddesi kapsamında, emekli aylığının kıdemli albay rütbesinden emekli olan emsaline yükseltilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile yoksun kalınan parasal hakların idareye başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 25/03/2021 tarih ve E:2018/6146, K:2021/1650 sayılı bozma kararına uyularak.

5434 sayılı Kanun'a göre vazife malullüğü aylığı bağlananlardan, Ek 77. madde kapsamında aylıkları yükseltme işlemine tabi tutulan subayların, azami rütbe tavanı olarak kıdemli albay unvanı esas alınmak suretiyle, her yıl kademe ilerlemesi ve her üç yılda bir derece yükselmesinin yapılacağı; bu intibak işlemi çerçevesinde, anılan maddenin (g) bendi uyarınca kıdemli albay için öngörülen gösterge ve ek gösterge ile Ek 70. maddede sayılan ödeme unsurlarından yararlandırılacağı açık olmakla birlikte; yapılan intibak işleminin kıdem, rütbe ve unvanda herhangi bir değişiklik meydana getirmediği,

bu şekilde aylıkları yükseltilenlere yapılacak ödemelerin Ek 70. maddenin (g) bendinde sayma yoluyla tahdidi olarak belirlendiği ve bu ödemeler arasında makam ve görev tazminatlarına yer verilmediği dikkate alındığında.

Ek 68. madde çerçevesinde emekli kıdemli albay rütbesinden emekli olanlara ödenmekte olan makam ve görev tazminatlarının, fiilen kıdemli albay rütbesinde görev yapmaksızın vazife malulü olarak emekliye ayrılarak Ek 77. madde hükümlerine tabi olanlara ödenmesinin mümkün bulunmadığı;

buna göre, Jandarma Genel Komutanlığında kıdemli yüzbaşı olarak görev yapmakta iken 16/10/1998 tarihinde vazife malulü olarak emekliye ayrılan ve 5434 sayılı Kanun'un Ek 77. maddesi kapsamında aylıkları yükseltme işlemine tabi tutulan davacının, kıdemli albay rütbe ve unvanında fiilen görev yaptıktan sonra emekliye ayrılanlara ödenen makam ve görev tazminatlarından yararlandırılmasının mümkün bulunmadığı gerekçesiyle, davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kamu görevi ifa etmekte iken genç yaşta vazife malulü olanlara ödenen aylıkların yetersiz kalması nedeniyle, söz konusu mağduriyetin giderilmesini teminen, 5434 sayılı Kanun’un Ek 77. maddesinin yürürlüğe konulduğu; bu düzenlemeyle, vazife malullerinin görevde bulunan emsalleri gibi derece yükselmesi ve kademe ilerlemesi uygulanmak suretiyle, emsalleriyle aynı düzeyde aylık ödenmesinin amaçlandığı.

Jandarma Genel Komutanlığında yüzbaşı olarak görev yapmakta iken 16/10/1998 tarihinde vazife malulü olarak emekliye ayrılmak zorunda kaldığı, vazife malulü olmayıp görevine devam edebilse idi, emeklilikte ödenen makam ve görev tazminatını hak edeceğinin açık olduğu; vazife malullüğünün çalışma koşullarından kaynaklandığı ve hizmeti sırasında kendi kusuruna dayanmayan nedenlerle ortaya çıktığı, Yasa koyucunun amacı dikkate alınarak makam ve görev tazminatından yararlandırılması gerekirken, aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Mahkeme kararının usul ve yasaya uygun olduğu belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 50. maddesinin dördüncü fıkrasında, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükmüne yer verilmiştir. Temyizen incelenen kararda, İdare Mahkemesince bozma kararında belirtilen esaslara uyulduğu anlaşılmış olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.