Danıştay 12. Daire E.2022/3302 K.2023/1501

Dava konusu istem : Vergi denetmeni olarak görev yapmakta iken emekliye ayrılan davacı tarafından; 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararname uyarınca vergi denetmeni kadro unvanının kaldırılması üzerine, aynı Kanun Hükmünde Kararname ile ihdas edilen vergi müfettişi kadro unvanı için öngörülen ek gösterge ile makam ve görev tazminatlarından yararlandırılması talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali ile 10/07/2011 tarihinden itibaren yoksun kaldığı parasal haklarının gecikme faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti : ... İdare Mahkemesince; davanın makam/görev tazminatının 01/03/2012 tarihinden sonraki döneme ait kısmı hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacının idareye başvuruda bulunduğu 16/07/2011 tarihinden makam ve görev tazminatının uygulandığı 01/03/2012 tarihleri arasında yoksun kaldığı makam/görev tazminatı farklarının hesaplanarak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine,

davanın ek göstergeye yönelik kısmı ile makam ve görev tazminatının başvuru tarihinden önceki döneme ilişkin kısmının reddine ilişkin … tarih E…., K…. sayılı kararın, Danıştay Onikinci Dairesinin 27/09/2019 tarih ve E:2018/5919, K:2019/6898 sayılı kararı ile ''davanın ek göstergeye ilişkin kısmının reddine ilişkin kısmının ve başvuru tarihi olan 16/07/2011 ila 01/03/2012 dönemine ilişkin makam ve görev tazminatlarının yasal faizi ile birlikte davacıya ödenmesine ilişkin kısmının onanması, makam ve görev tazminatının ödenmesi isteminin başvuru tarihinden (16/07/2011) önceki döneme ilişkin kısmının bozulması'' üzerine,

bozulan kısım yönünden bozma kararına uyularak. 10/07/2011 tarihinde yürürlüğe giren 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararnameyle vergi müfettişlerine makam ve görev tazminatları ödenmesinin kurala bağlandığı, 5434 sayılı Kanun'un Ek 68. maddesinde makam ve görev tazminatlarının Eşitlik Cetvelinin oluşturulduğu tarihten geriye dönük ödeme yapılmayacağı yönünde bir düzenlemeye yer verilmediği,

ayrıca 5434 sayılı Kanunun 117. maddesiyle de, bu Kanuna göre yapılacak ödemelerin, hak kazanıldığı tarihten itibaren 5 yıllık süre içinde istenebilmesinin mümkün olduğu dikkate alındığında, emekli vergi denetmenlerinin makam ve görev tazminatlarının 646 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin yürürlüğe girdiği 10/07/2011 tarihinden itibaren ödenmesi gerektiği; bu durumda, dava konusu işlemin 10/07/2011-16/07/2011 tarihleri arasına denk gelen makam ve görev tazminatının reddine ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle iptaline;

dava konusu işlemin 10/07/2011-16/07/2011 tarihleri arasına denk gelen makam ve görev tazminatının reddine ilişkin kısmında hukuka uyarlık görülmediğinden, 10/07/2011 ilâ 16/07/2011 dönemine ilişkin makam ve görev tazminatlarının da 10/07/2011 tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine; kararın verildiği tarihte yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 2.550,00-TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, lehlerine hüküm kurulmasına rağmen davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmesinde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir. Davalı idare tarafından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFLARIN SAVUNMASI

Davacı tarafından, davalı idarenin temyiz dilekçesine karşı savunma dilekçesi verilmemiştir. Davalı idare tarafından, davanın sonucu itibariyle reddedilen kısmı da bulunduğundan, lehlerine vekalet ücretine hükmedilmesinin hukuka uygun olduğu savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile İdare Mahkemesi kararının vekalet ücretine ilişkin kısmının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen kararın esasa ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın esasa ilişkin kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Kararın, davalı idare lehine vekâlet ücretine hükmedilmesine ilişkin kısmına gelince;

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararın düzeltilerek onanacağı hükmüne yer verilmiştir.

Bakılan davada, daha önce aynı Mahkemenin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile davalı idare lehine 660,00-TL vekâlet ücretine hükmedilmiş olması nedeniyle, davalı idare lehine yeniden vekâlet ücretine hükmedilmesine olanak bulunmamaktadır.

Bu itibarla, temyize konu İdare Mahkemesi kararında, "Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca belirlenen 2.550,00 TL vekâlet ücretinin davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine" hükmedilmesinde hukuki isabet görülmemiştir.

Ancak bu husus, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan, Mahkeme kararının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.