Danıştay 12. Daire E.2022/495 K.2022/1222

Dava konusu istem: Kara Kuvvetleri Komutanlığında kıdemli albay olarak görev yapan davacının, Yüksek Askeri Şura kararı uyarınca 30/08/2020 tarihinden geçerli olmak üzere, kadrosuzluk nedeniyle emekliye sevk edilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:… , K:… sayılı kararıyla; Anayasa'nın 125. maddesi uyarınca Yüksek Askeri Şuranın kadrosuzluk nedeniyle emekliye ayırma kararlarının, yargı denetimi dışında bırakıldığı, bu nedenle davacının kadrosuzluk nedeniyle emekliye sevk edilmesine ilişkin işlemden kaynaklanan uyuşmazlığın esasını inceleme olanağının bulunmadığı gerekçesiyle, davanın incelenmeksizin reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdare Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesi uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Hakkında yapılan idari işlem her ne kadar kadrosuzluktan emekliye sevk işlemi olarak adlandırılsa da aslında bir ayırma işlemi olduğu, idarenin yargı yolu kapalı işlem tesis etmesi, savunma hakkı tanımaması, emsali jandarma subaylara tanınan hakkın karacı subaylara tanımaması nedeniyle anayasal haklarının elinden alındığı, bu nedenle kadrosuzluktan emekliliğe sevk işleminin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.