Danıştay 12. Daire E.2022/5440 K.2023/742

Dava konusu istem: … ili … Liman Emniyeti Komutanlığında astsubay olarak görev yapmakta iken, 926 sayılı TSK Personel Kanunu'nun 94. Maddesinin (b) bendi ve Astsubay Sicil Yönetmeliğinin 60. maddesinin (d) bendi uyarınca 07/12/1999 tarihli Milli Savunma Bakanlığı onayına istinaden resen emekliye sevk edilen davacının, 28/12/1999 tarihi itibarıyla Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişiğinin kesilmesine ilişkin işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …. İdare Mahkemesince verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararla; davacının ilişiğinin kesilmesine ilişkin terhis belgesinin 28/12/1999 tarihinde tanzim edildiği, o tarihten bugüne davacının Türk Silahlı Kuvvetlerinden ilişiği kalmadığı, aradan geçen yaklaşık 22 yıl boyunca işlemin davaya konu edilmediği, dolayısıyla aradan geçen sürenin dava açma tarihi itibarıyla makul bir süre olarak da değerlendirilemeyeceği gerekçesiyle davanın süre aşımı nedeniyle reddine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstanbul Bölge İdare Mahkemesi 2. İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediğinden bahisle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin kendisine tebliğ edilmediği, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu belirtilerek kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.