Danıştay 12. Daire E.2022/5532 K.2024/200

Dava konusu istem: Marmara Üniversitesinde 696 sayılı KHK kapsamında sürekli işçi kadrosunda güvenlik görevlisi olarak çalışan davacının, güvenlik soruşturması ve arşiv araştırması sonucunda silahlı özel güvenlik kimlik kartı ve çalışma izninin iptal edildiğinden bahisle 4857 Sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca 26/01/2022 tarihinden itibaren iş akdinin feshedilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:... , K:... sayılı kararıyla; 5510 sayılı Kanun'un 4. maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi kapsamında işçi statüsünde olan davacının, 4857 sayılı İş Kanunu'nun 25. maddesi uyarınca, iş sözleşmesinin feshedilmesine ilişkin işlemden kaynaklı olan uyuşmazlığın görüm ve çözümünün, İş Mahkemelerine ait olduğu gerekçesiyle davanın görev yönünden reddine, davacının adli yardım istemi kabul edildiğinden 241,40-TL yargılama giderinden davanın açıldığı sırada yatırılan 11,50-TL vekalet harcı düşüldükten sonra kalan 229,90-TL'nin karar kesinleştikten sonra davacıdan tahsili için ilgili Vergi Dairesi Müdürlüğüne harç tahsil müzekkeresi yazılmasına karar verilmiş; davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Görevsizlik kararının aynı yargı yoluna tabi Mahkemeler arasında geçerli olduğu, dava dilekçesinin yargı yolu bakımından reddine karar verildiğinden, talep halinde adli yargıda görülecek davanın, bu davanın devamı niteliğinde olmadığı, bu nedenle dava dilekçesinin yargı yolu bakamından reddine karar verilmesi halinde Mahkemenin yargılama giderleri ve avukatlık ücretini hüküm altına alması gerektiği belirtilerek, kararın bu yönden bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Diğer taraftan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı kuralına yer verilmiştir.

Anılan maddenin gerekçesinde; temyiz incelemesinde sadece maddi hatalarda değil, aynı zamanda yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen eksiklik ya da yanlışlıkların da düzelterek onama kararı verilmesinin sağlandığı, uygulamada, vekâlet ücretine, yargılama giderlerine ya da faize hükmedilmesinin unutulması ya da bunların yanlış hesaplanması gibi, kararın asli olmayan unsurlarında görülen bir kısım eksiklik ya da yanlışlıklar nedeniyle bozma kararları verildiği,

bunun mahkeme tarafından tekrar karara bağlandığı ve yine bu kararlara karşı yeniden kanun yollarına başvurulabilmesi nedeniyle hem zaman hem de emek kaybına neden olunduğunun görüldüğü, bu suretle esasa etkili olmayan konularda Danıştayın kesin karar vermesi sağlanarak uyuşmazlığın hızla sonuçlandırılmasının amaçlandığı hususlarına yer verilmiştir.

1136 sayılı Avukatlık Kanunu'nun, "Avukatlık Ücreti" başlıklı 164. maddesinde; avukatlık ücretinin, avukatın hukuki yardımının karşılığı olan meblağı veya değeri ifade ettiği, 168. maddesinin son fıkrasında; avukatlık ücretinin takdirinde, hukuki yardımın tamamlandığı veya dava sonunda hüküm verildiği tarihte yürürlükte olan tarifenin esas alınacağı kurala bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; yargılamanın İdare Mahkemesi aşamasında davalı idarenin, davayı avukat aracılığıyla takip ettiği, dava dilekçesine karşı cevap dilekçesi ile dosyaya katkı sunduğu, yargılama sonunda Mahkemece, davanın görüm ve çözümünün adli yargıya ait olduğu gerekçesiyle görev yönünden reddine karar verildiği, buna karşın kararda, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmediği anlaşılmakta olup, davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesinde hukuki isabet görülmemiştir.

Ancak, bu husus, 2577 sayılı Kanun'un 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca, yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan, temyize konu kararın hüküm fıkrasının, "İdare Mahkemesince kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca 2.550,00-TL avukatlık ücretinin, davacıdan alınarak davalı idareye verilmesine," ibaresi eklenmek suretiyle düzeltilerek onanması gerektiği sonucuna varılmıştır.