Danıştay 12. Daire E.2023/1165 K.2023/1344

Dava konusu istem: Konya Valiliğinde il basın ve halkla ilişkiler müdürü olarak görev yapan davacının; %145 oranı üzerinden ödenmekte olan özel hizmet tazminatının 2014 yılı Ağustos ayından itibaren %135'e düşürüldüğünden ve Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karar'ın eki II sayılı Cetvelin (A) bölümünün 9. grubunun 5. sırasında, il basın ve halkla ilişkiler müdürü unvanına sehven yer verilmediğinden bahisle, özel hizmet tazminatının yeniden %145 oranına yükseltilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin 05/09/2014 tarihli işlemin iptali ile yoksun kalınan parasal hakların ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onikinci Dairesinin 25/11/2021 tarih ve E:2018/2921, K:2021/6160 sayılı bozma kararına uyularak. 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 152. maddesindeki kriterler dikkate alınarak Devlet memurlarına ödenecek özel hizmet tazminatı oranlarının belirlenmesi hususunda Bakanlar Kurulunun takdir ve düzenleme yetkisinin bulunduğu;

söz konusu yetkiye istinaden yürürlüğe konulan Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karar'a ekli II sayılı Cetvelin (A) grubunun 9. grubunda sadece "il yazı işleri müdürü, il idare kurulu müdürü, il mahalli idare müdürü, il sivil savunma müdürü, il planlama ve koordinasyon müdürü, dernekler il müdürü, il özel idare müdürü" kadrolarında görev yapanlara %145 oranında özel hizmet tazminatı ödenmesinin öngörüldüğü.

10. grubunda ise, söz konusu Cetvelde kadro unvanı sayılmayan diğer müdür unvanlı personelin %135 oranında özel hizmet tazminatından yararlandırılmasının amaçlandığı.

657 sayılı Kanun'un 152. maddesi çerçevesinde, görevin önem, sorumluluk ve niteliği ile kadro unvanı gibi kriterler göz önünde bulundurularak farklı kadro unvanlarında görev yapanlara, farklı oranlarda tazminat ödenmesinin mümkün olduğu, söz konusu Cetvelde "diğer müdür unvanlı" personelin yararlanacağı özel hizmet tazminatı oranının tespit edilmiş olması nedeniyle, Maliye Bakanlığınca emsal kadro belirlenmesini gerektirecek nitelikte hukuki bir boşluğun bulunmadığı da dikkate alındığında; il basın ve halkla ilişkiler müdürü kadro unvanında görev yapanlara %145 oranı üzerinden özel hizmet tazminatı ödenmesinin mümkün bulunmadığı;

bu durumda, Konya Valiliğinde il basın ve halkla ilişkiler müdürü olarak görev yapan davacının; il yazı işleri müdürü, il idare kurulu müdürü, il mahalli idare müdürü kadro unvanları için öngörülen %145 oranındaki özel hizmet tazminatından yararlandırılmamasına yönelik dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Kadro unvanının başında il ibaresinin bulunduğu, yürüttüğü görevin anılan Cetvelde yer alan % 145 oranında özel hizmet tazminatı alacaklar ile eşdeğer olduğu, Maliye Bakanlığınca İl Basın ve Halkla ilişkiler Müdürlüğü kadrolarına % 135 oranında özel hizmet tazminatı ödenmesi yönünde görüş bildirilmiş ise de Devlet Personel Başkanlığı görüşünün lehine olduğu; ayrıca, duruşmanın yapıldığı 2014 yılında idarenin avukatının bulunmadığı ve duruşmaya gelen idare temsilcilerinin avukat olmadığı, davalı idarenin 2016 yılından itibaren avukat ile temsil edildiği; bu nedenle, vekalet ücretinin duruşmasız işlere hükmedilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Devlet Memurlarına Ödenecek Zam ve Tazminatlara İlişkin Karar'a ekli II sayılı Cetvelin (A) bölümünün 10. grubunun 5. sırası uyarınca özel olarak unvanı sayılan personele %145 oranında özel hizmet tazminatı ödenmesi gerektiği, söz konusu bölümde yer almayan il basın ve halkla ilişkiler müdürlerine ise bu oran üzerinden ödeme yapılmasının mümkün bulunmadığı, ayrıca Maliye Bakanlığınca il basın ve halkla ilişkiler müdürlerinin özel hizmet tazminatı yönünden emsal kadro tespitinin mümkün olmadığı yönünde görüş bildirildiği belirtilerek, istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

İdare Mahkemesince bozma kararında belirtilen esaslara uyulduğu anlaşıldığından, 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik 50. maddesinin dördüncü fıkrasında, Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükmüne yer verilmiştir. Temyizen incelenen kararda, İdare Mahkemesince bozma kararında belirtilen esaslara uyulduğu anlaşılmış olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.