Danıştay 12. Daire E.2023/1199 K.2023/3359

Dava konusu istem: Balıkesir ili, Edremit Asker Hastanesinde 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu kapsamında Genel İdare Hizmetleri Sınıfında infaz ve koruma memuru (gardiyan) olarak görev yapan davacı tarafından; askeri yargıya ilişkin görevde çalıştığından bahisle, 657 sayılı Kanun'un 152. maddesi kapsamında iş güçlüğü, iş riski ve temininde güçlük zamları ile adalet hizmetleri tazminatından yararlandırılması talebiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin 25/11/2013 tarihli işlemin iptali ile başvuru tarihinden geriye doğru 60 gün önceki tarihten itibaren yoksun kalınan parasal hakların yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince.

Danıştay Onikinci Dairesinin 15/12/2021 tarih ve E:2018/7970, K:2021/6802 sayılı bozma kararına uyularak; asker hastanelerinde Genel İdare Hizmetleri Sınıfında infaz koruma memuru kadrosunda görev yapanların, askeri yargı kolu içinde yer alan mahkemelerde veya ceza infaz kurumlarında doğrudan görevli olmamakla birlikte, askeri yargıda yargılaması devam eden veya hakkında hüküm verilen kişilerle ilgili olarak mevzuatta kendilerine verilen görevleri yerine getirmekle yükümlü olduklarının ve bu görevlerin de doğası gereği askeri yargıyla içi içe olduğunun anlaşıldığı;

infaz ve koruma memurlarına, 657 sayılı Kanun'un 152. maddesi kapsamında iş güçlüğü, iş riski ve temininde güçlük zamları ile adalet hizmetleri tazminatının ödenebilmesi için adli, idari veya askeri yargıda (ceza infaz kurumları dahil) fiilen görev yapılması koşulunun getirildiği ve asker hastanelerinde infaz ve koruma memuru olarak görev yapanların da askeri yargıya ilişkin görevleri ifa ettikleri dikkate alındığında, söz konusu personelin kadro ve görev tanımı itibarıyla "askeri yargıda fiilen görev yapan memur" olarak kabul edilmesi ve söz konusu zam ve tazminattan yararlandırılması gerektiği sonucuna ulaşılmış olup;

buna göre, Balıkesir ili Edremit Asker Hastanesinde infaz ve koruma memuru kadrosunda görev yapan davacının; askeri yargıda görev yapan infaz ve koruma memurları için öngörülen adalet hizmetleri tazminatından yararlandırılması gerekirken, aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı;

nitekim, benzer nitelikteki bir uyuşmazlıkta Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunca verilen 09/06/2020 tarih ve E:2020/66, K:2020/94 sayılı kararın da bu yönde olduğu gerekçesiyle, iptali ile davacının yoksun kaldığı iş güçlüğü, iş riski ve teminin güçlük zamları ile adalet hizmetleri tazminatının davalı idareye başvuru tarihi olan 18/11/2013 tarihinden geriye doğru 60 günlük süre içerisindeki ilk uygulama (ödeme) tarihinden itibaren, hak ediş tarihlerinden geçerli olacak yasal faizleriyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Askeri hastanelerin Sağlık Bakanlığına devredilmiş olması nedeniyle, işbu davanın Sağlık Bakanlığı husumetiyle görülmesi gerektiği; davacının ifa ettiği gardiyanlık görevinin süreklilik arz etmediği, sadece askeri hastanede tutuklu hasta bulunduğu dönemde bu görevi yerine getirdiği, nadiren yapılan bu görev nedeniyle davacıya söz konusu tazminatın ödenmesinin mümkün olmadığı belirtilerek Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Diğer taraftan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı kuralına yer verilmiştir.

Bir idari işlem veya eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davalarda, uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak; idareye başvuru varsa başvuru tarihinin, başvuru yoksa davanın açıldığı tarihin esas alınması gerektiği hususu, Danıştay içtihatlarıyla istikrar kazanmıştır.

Bu durumda, İdare Mahkemesince, dava konusu işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarına uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak, idare başvuru tarihi esas alınması gerekirken, "... iş güçlüğü, iş riski ve teminin güçlük zamları ile adalet hizmetleri tazminatlarının davalı idareye başvuru tarihi olan 18/11/2013 tarihinden geriye doğru 60 günlük süre içerisindeki ilk uygulama (ödeme) tarihinden itibaren, hak ediş tarihlerinden geçerli olacak yasal faizleriyle birlikte ödenmesine..." şeklinde hüküm kurulmasında, hukuka ve Danıştay içtihatlarına uygunluk bulunmamakta ise de;

bu yanlışlık 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan; söz konusu kararın "... iş güçlüğü, iş riski ve teminin güçlük zamları ile adalet hizmetleri tazminatlarının davalı idareye başvuru tarihi olan 18/11/2013 tarihinden geriye doğru 60 günlük süre içerisindeki ilk uygulama (ödeme) tarihinden itibaren, idareye başvuru (18/11/2013) tarihinden geçerli olacak yasal faizleriyle birlikte ödenmesine..." şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.