Danıştay 12. Daire E.2023/5258 K.2024/5066

Dava konusu istem: Vergi Denetim Kurulu Başkanlığında vergi müfettişi olarak görev yapan davacının, "açıklanması yasak bilgileri açıklamak" disiplin suçunu işlediğinden bahisle 657 sayılı Devlet Memurları Kanunu'nun 125. maddesinin birinci fıkrasının (D) bendinin (k) alt bendi uyarınca kademe ilerlemesinin durdurulması cezası ile cezalandırılması; ancak, öğrenim durumu nedeniyle yükselebileceği derecenin son kademesinde bulunması nedeniyle cezanın brüt aylığından 1/4 oranında kesilmesi şeklinde uygulanmasına ilişkin ... tarih ve .../... sayılı işlemin iptali ile yoksun kaldığı maaş ve özlük haklarının tazminine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince; Danıştay Onikinci Dairesinin 22/12/2022 tarih ve E:2020/4125, K:2022/6844 sayılı bozma kararına uyularak, mükellef hakkında bir görevlendirmesi olmamasına karşın mükellefin Ba-Bs formlarının davacı adına kayıtlı IP ve server adreslerinden sorgulandığı ve çıktılarının alındığı, bu formların vergi mükellefi ile aralarında bağlantı bulunmayan üçüncü şahısların eline geçtiği, soruşturma kapsamında alınan tanık ifadelerinden, davacının söz konusu formları bilerek ve isteyerek üçüncü şahıslara teslim ettiği, bu haliyle davacının açıklanması yasak bilgileri açıkladığı sonucuna varıldığından, dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Eylemi gerçekleştirmediği belirtilerek, kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu işlemin hukuka uygun olduğu belirtilerek, istemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.