Danıştay 12. Daire E.2023/6324 K.2024/428

Dava konusu istem: Elektrik Üretim A.Ş. ... Bünyan Hidroelektrik Santralinde daimi işçi kadrosunda çalışmakta iken özelleştirme uygulaması neticesinde 17/01/2011 tarihinde ...

Enerji Üretim Sanayi ve Ticaret A.Ş.'ye devredilen ve daha sonra emekli olan davacı tarafından, devir tarihi itibarıyla kendisine tercih hakkı verilmesi gerektiği, tercih hakkı verilmemesi nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarına ilişkin olarak şimdilik 200.000,00-TL'nin yasal faiziyle birlikte ödenmesi talebiyle 05/01/2021 tarihinde yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin hukuka aykırı olduğundan bahisle kendisine tercih hakkı verilmiş olsa ücret ve sosyal hakları bakımından TİS hükümlerinden faydalanarak çalışacağı için yoksun kaldığı parasal haklara ilişkin olarak şimdilik 1.000,00-TL'nin yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar

verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ...tarih ve E:... K:... sayılı kararıyla; davacının parasal hak kayıplarının, ...

Bünyan Hidroelektrik Santralinin özelleştirilmesi ve devri neticesinde sözleşmesinin feshedilerek 4/C kadro statüsüne geçişine ilişkin işlemlerden kaynaklandığı, devir tarihi olan 17/01/2011 tarihinden bir hafta sonra sözleşmesinin feshedilerek 4/C kadro statüsüne geçiş sürecinin tamamlandığı görüldüğünden, zararı doğurduğu ileri sürülen statü değişikliğine ilişkin işlemin tesis edildiği tarihten itibaren en geç 60 gün içerisinde idare mahkemelerine doğrudan doğruya tam yargı davası veya iptal ve tam yargı davalarını birlikte veya ilk önce iptal davası açarak bu davanın karara bağlanması üzerine,

bu husustaki kararın veya kanun yollarına başvurulması halinde verilecek kararın tebliği veya bir işlemin icrası sebebiyle doğan zararlardan dolayı icra tarihinden itibaren dava süresi içinde tam yargı davası açılabilecek iken, bu süre içerisinde hiçbir dava açılmayıp, yaklaşık olarak on yıllık bir süre geçmesinin ardından açılan iş bu davanın, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 12. maddesi kapsamında, işlemden kaynaklanan tam yargı davası hükümleri çerçevesinde olduğu değerlendirilerek, süre aşımı nedeniyle esasının incelenmesine olanak bulunmadığı gerekçesiyle davanın süre aşımı nedeniyle reddine hükmedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesinin ...tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine kesin olarak karar verilmiştir.

Davacı tarafından anılan kararın temyiz edilmesi üzerine, Bölge İdare Mahkemesinin temyize konu kararıyla; uyuşmazlığın, 2577 sayılı Kanun'un 46. maddesinde sayılan temyize tabi uyuşmazlıklardan olmadığı, istinaf başvurusu üzerine verilen kararın kesin olduğu anlaşıldığından, kesin olarak verilmiş karara karşı temyiz başvurusunda bulunulamayacağı gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Nakil hakkı ve parasal haklarının ödenmesi ile ilgili olan uyuşmazlığın bölge idare mahkemelerinin "kesin" olarak karar vereceği konulardan olmadığı, aynı durumda olan kişilere nakil hakkı verildiği, açılan davaların bir kısmında esastan karar verildiği bir kısmında ise süre aşımı nedeniyle uyuşmazlıkların esasının incelenmediği belirtilerek, temyiz isteminin kabulü ile Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.