Danıştay 12. Daire E.2023/6523 K.2024/2107

Dava konusu istem: Gaziantep Büyükşehir Belediyesi Zabıta Daire Başkanlığında görev yapmakta olan davacının uyarma disiplin cezası aldığından bahisle Belediye ile yetkili sendika olan Belediye ve Özel İdare Çalışanları Birliği Sendikası arasında 29/11/2019 tarihinde imzalanan 2020-2021 yıllarını kapsayan Sosyal Denge Sözleşmesi'nin 12. maddesinin (d) fıkrası uyarınca 2021 yılı Mart ayı maaşından 15 günlük sosyal denge sözleşmesi ücreti kesinti yapılmasına yönelik tesis edilen Gaziantep Büyükşehir Belediye Başkanlığının ... tarih ve E-...sayılı işleminin ve bu işlemin dayanağı olan Sözleşme'nin "Hangi Hallerde Sosyal Denge Yardımından

Yararlanılamaz" başlıklı 12. maddesinin (d) fıkrasının iptali ile işlem sebebiyle uğradığı tüm maddi kayıplarının işleyecek yasal faiziyle ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; Sosyal Denge Tazminatı Sözleşmesi'nin 12. maddesinin (d) fıkrasının ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:... ve K:...sayılı kararı ile iptal edildiği, düzenleme yönünden konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına; davacının maaşından kesinti yapılmasına ilişkin işlemin dayanağı olan düzenlemenin anılan Mahkeme kararıyla ortadan kalktığı gerekçesiyle işlemin iptaline; işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal hakların kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi .... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu, davalı idare ve davalı yanında müdahil tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından; Sözleşme serbestisi ilkesi uyarınca tarafların sözleşme hükümlerini anlaşma yapmak suretiyle diledikleri gibi belirleyebileceği, dava konusu edilen düzenleme uyarınca tesis edilen işlemin de mevzuata uygun olduğu; Davalı idare yanında müdahil tarafından; Sosyal Denge Sözleşmesi yapılmasının zorunlu olmadığı, idarenin sözleşme yapmak konusunda serbest olduğu bir konuda kendine özgü yararlanma şartı getirmesi ya da uygulamasının hukuka uygun olduğu belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

İstemin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, davalı idare ve davalı idare yanında müdahil tarafından dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Diğer taraftan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı kuralına yer verilmiştir.

Bir idari işlem veya eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davalarda, uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak; idareye başvuru varsa başvuru tarihinin, başvuru yoksa davanın açıldığı tarihin esas alınması gerektiği hususu, Danıştay içtihatlarıyla istikrar kazanmıştır.

Bu durumda, İdare Mahkemesince, dava konusu işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarına uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak dava tarihi esas alınması gerekirken, "işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal hakların kesinti tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davalı idare tarafından davacıya ödenmesine" şeklinde hüküm kurulmasında, hukuka ve Danıştay içtihatlarına uygunluk bulunmamakta ise de; bu yanlışlık 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan;

söz konusu kararın, "işlem nedeniyle yoksun kalınan parasal haklarının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.