Danıştay 9. Daire E.2023/6529 K.2024/2208

Dava konusu istem: Hava yolu yolcu taşımacılığı faaliyeti ile iştigal eden davacı şirket adına 2016 yılı hesap ve işlemlerinin incelenmesinden bir kısım hasılatını kayıtdışı bıraktığı yolunda düzenlenen vergi tekniği raporunda yer alan tespitlere istinaden tanzim edilen vergi inceleme raporuna dayanılarak 2016/Ocak ila Aralık dönemleri için re'sen tarh edilen katma değer vergisi ile kesilen bir kat vergi ziyaı cezasının kaldırılması istemine ilişkindir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... Vergi Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; davacı şirket hakkında düzenlenen ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunda yer alan tespitler ile Mahkemelerinin E:..., ..., ... sayılı dosyalarındaki ara karara cevaben verilen davalı idare dilekçesi ekindeki yolcu beyanları incelendiğinde, yolcular tarafından maktu formlar doldurulmak suretiyle davacı şirketten hizmet alınıp alınmadığının sorulduğu,

çoğunluğunun aldım şeklinde beyanına rağmen üzerinden çok süre geçtiği için tutarını ve şirket adını hatırlamadığını beyan ettiği, dava konusu cezalı tarhiyata esas alınan söz konusu şahısların hangi balon şirketinden hizmet aldıklarının, tarih ve uçuş hizmeti tutarlarının net olarak belli olmadığı görüldüğünden, bahsi geçen şahısların ifadelerinden hareketle davacı şirketin ortalama kişi başı yolcu taşıma ücretinin belirlenmesinde yasal isabet bulunmadığı,

alınan yolcu ifadeleri yeterli olsa dahi davacı şirketin 2016 yılında taşımış olduğu müşteri sayısının 5.790 olduğu göz önüne alındığında, beş adet müşterinin ifadesinin ortalama satış fiyatı belirlenmesi açısından tek başına yeterli olmayacağı, matrah takdirinde dikkate alınan davacı şirketin banka hesap hareketleri yönünden ise banka yoluyla yapılan satışların kayıt dışı bırakılıp bırakılmadığı hususunda herhangi bir inceleme ve araştırma yapılmadığı,

banka yoluyla yapılan satış neticesinde hizmet alan müşterilerin hangi ayda balonla taşıma hizmetinden yararlandığına ilişkin herhangi bir değerlendirmede bulunulmadığı gibi, bahsi geçen müşterilerin acente müşterisi olup olmadığı hususunda da bir irdelemede bulunulmadığı, balonla yolcu taşıma hizmetine aracılık eden acenteler nezdinde de herhangi bir karşıt inceleme yapılmadığından davacı şirketin kayıt dışı hasılatının bulunduğu hususunun somut olarak tespit edilemediği,

yapılan incelemenin eksik inceleme ve araştırmaya dayalı olduğu gerekçesiyle davacı şirket adına tarh edilen dava konusu vergi ziyaı cezalı katma değer vergisinde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu cezalı tarhiyatın kaldırılmasına karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: İstinaf başvurusuna konu Vergi Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacının 2016 ve 2017 hesap dönemlerinin incelenmesi sonucu davacı şirket hakkında ... tarih ve ... sayılı vergi tekniği raporunun düzenlendiği, söz konusu raporda yer alan tespitlerden davacının bir kısım hasılatını kayıtdışı bıraktığının anlaşıldığı, bu nedenle dava konusu cezalı tarhiyatların yapıldığı, yapılan işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı iddiasıyla kararın bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ ...'İN DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Dokuzuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.