Danıştay 12. Daire E.2023/733 K.2023/7110

Dava konusu istem: ... ili, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünde komiser olarak görev yapmakta iken 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanunu hükümleri gereğince görevine son verilen davacının; görevinden uzaklaştırıldığı 30/11/1981 tarihi ile zorunlu emekli olacağı tarih arasındaki dönemin fiili hizmetinden ve emekliliğinden sayılması, aynı dönemde yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin ... tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesince, Danıştay Beşinci Dairesinin 16/10/2018 tarih ve E:2016/16471, K:2018/16687 sayılı bozma kararına uyularak; uyuşmazlık konusu olayda, ... İlçe Emniyet Müdürlüğünde komiser olarak görev yapan davacının, 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanunu hükümleri gereğince ...

Sıkıyönetim Komutanlığının 16/11/1981 tarihli emri ve 30/11/1981 tarihli Bakanlık onayı ile görevine son verildiği; ayrıca Emniyet Genel Müdürlüğü Yüksek Disiplin Kurulunun... tarih ve ... sayılı kararı ile meslekten çıkarılma cezası verildiği, bu cezanın ise ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla iptal edildiği, yargı kararının yerine getirilmesi için 29/04/1989 tarihinde Bakanlık onayı ile yeniden atamasının yapıldığı, ancak 1402 sayılı Sıkıyönetim Kanunu uyarınca göreve son verilmiş olduğundan aynı gün tekrar ilişiğinin kesildiği, sıkıyönetim döneminde tesis edilen işlemlere karşı yargı yolunu kapatan Anayasa'nın Geçici 15. maddesinin, 13/05/2010 tarih ve 27580 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5982 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılması üzerine,

davacının 1402 sayılı Kanun hükümleri uyarınca görevinden uzaklaştırıldığı 30/11/1981 tarihi ile zorunlu emekli olacağı tarih arasındaki dönemin fili hizmetten ve emeklilikten sayılması ile yoksun kaldığı parasal hakların yasal faiziyle birlikte ödenmesi talebiyle yaptığı başvurunun dava konusu işlemle reddedildiği; uyuşmazlığın çözümü için, öncelikle Anayasa'nın Geçici 15. maddesiyle yargı yolu kapatılmış olan 1402 sayılı Kanun uyarınca tesis edilen göreve son verme işleminin hukuki denetiminin yapılması gerektiği.

1402 sayılı Kanun uyarınca sıkıyönetim komutanlarına tanınan yetki kapsamında gerçekleştirilen göreve son verme işleminin, Türk memur hukukunda, kamu görevlilerine tanınan bir takım güvencelere aykırı biçimde tesis edildiği, bu şekilde tesis edilen işlemlere karşı yargı yolunun ise Anayasa'nın Geçici 15. maddesinin, 13/05/2010 ve 27580 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 5982 sayılı Kanun ile yürürlükten kaldırılması öncesinde kapalı olduğu ve ancak söz konusu hükümlerin yürürlükten kaldırılması sonucunda yargı yolunun açıldığı;

bu durumda, göreve son verme işlemine ilişkin yargı kısıntısı ve mali sorumsuzluk öngören Anayasa'nın Geçici 15. maddesinin yürürlükten kaldırılması ve göreve son verme işleminin de hukuka aykırı olarak tesis edildiği dikkate alındığında.

Anayasa'nın 125. maddesinin son fıkrasında belirtilen idarenin mali sorumluluğu ilkesi çerçevesinde, göreve son verme işlemi nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarının tazmini gerekirken, aksi yönde tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Dava konusu işlemin hukuka ve mevzuata uygun olduğu belirtilerek, Mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı belirtilerek, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

İdare Mahkemesince, bozma kararında belirtilen esaslara uyulduğu anlaşıldığından, 2577 sayılı Kanun'un 50. maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin, işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.