Danıştay 12. Daire E.2024/1431 K.2025/326

Dava konusu istem: ... Belediye Başkanlığında 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca sözleşmeli eğitmen olarak görev yapan davacının, 31/12/2019 tarihinde sona eren sözleşmesinin yenilenmemesine ilişkin işlemin iptali ile bu işlem sebebiyle yoksun kaldığı parasal haklarının yasal faiziyle birlikte ödenmesine, özlük haklarının iadesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; ...

Belediye Meclisinin 2020 yılında hizmet sözleşmesi ile çalıştırılacak personele ilişkin karar almaması sonucu sözleşmeli personelin 31/12/2019 tarihinde sözleşmelerinin haklı nedenle sona erdirildiği görülmekte ise de, daha sonra alınan meclis kararı ile daha önceden çalışan sözleşmeli personelle yeniden sözleşme imzalandığı, davalı Belediye bünyesinde 5 adet eğitmen norm kadronun bulunduğu, bu kadrolardan dördünün boş, birinin dolu olduğu, kadroların iptal edilmediği, davacının sözleşmesinin yenilenmemesinden sonra eğitmen kadrosunda sözleşmeli olarak çalışan diğer personelin sözleşmesinin 16/03/2020 tarihinde yenilendiği,

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca sözleşme süresinin sonunda sözleşmenin yenilenip yenilenmemesi konusunda idarenin takdir yetkisi bulunmakta ise de, sözleşmenin yenilenmemesinin haklı sebeplere dayanmasının gerektiği, sözleşmenin yenilenmemesi işleminin hukuken kabul edilebilir bir nedene dayanmadığı gibi davacının hizmetine ihtiyaç kalmadığı ya da görevinde yetersiz veya başarısız olduğuna ilişkin herhangi bir tespit veya bilgi ve belgenin bulunmadığı hususları gözönüne alındığında;

dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal haklarının emsali personel ile imzalanan hizmet sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak hesaplanacak yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine, özlük haklarının iadesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idare tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

İdarenin sözleşmeli personel ile sözleşme yenileme konusunda takdir yetkisinin bulunduğu ve idarenin bu konuda yargı kararı ile zorlanamayacağı belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Diğer taraftan, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun, 6545 sayılı Kanun'un 22. maddesiyle değişik "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinde; temyiz incelemesi sonunda kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa Danıştayın kararı düzelterek onayacağı kuralına yer verilmiştir.

Bir idari işlem veya eylem nedeniyle uğranılan zararın tazmini istemiyle açılan davalarda, uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak; idareye başvuru varsa başvuru tarihinin, başvuru yoksa davanın açıldığı tarihin esas alınması gerektiği hususu, Danıştay içtihatlarıyla istikrar kazanmıştır.

Bu durumda, İdare Mahkemesince, dava konusu işlem nedeniyle davacının yoksun kaldığı parasal haklarına uygulanacak yasal faizin başlangıç tarihi olarak dava tarihi esas alınması gerekirken, "dava konusu işlem nedeniyle yoksun kaldığı özlük ve parasal haklarının emsali personel ile imzalanan hizmet sözleşmesi hükümleri dikkate alınarak hesaplanacak yasal faiziyle birlikte" şeklinde hüküm kurulmasında, hukuka ve Danıştay içtihatlarına uygunluk bulunmamakta ise de;

bu yanlışlık 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan eksiklik ve yanlışlık kapsamında olduğundan; söz konusu kararın, "yoksun kaldığı parasal haklarının dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine, özlük haklarının iadesine" şeklinde düzeltilmesi gerekmektedir.

(X) KARŞI OY

5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesi uyarınca, belediyelerin; anılan maddede sayılan ve hizmetine ihtiyaç duyulan unvanlarda, yıllık sözleşme ile personel çalıştırabilmesi mümkündür.

Bu kapsamda çalıştırılan sözleşmeli personelin sözleşmesinin takip eden yıllarda yenilenmesi, hizmetine duyulan ihtiyacın devam etmesine bağlı olduğundan; belediyelerin, ihtiyacı ve hizmet gerekleri doğrultusunda, sözleşmeli personelin sözleşmesini yenileyip yenilememe konusunda takdir yetkisi bulunmaktadır.

Dosyada yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinden; davacının, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesinin üçüncü fıkrası kapsamında, 2017 yılından itibaren sözleşmeli eğitmen olarak istihdam edilerek en son 01/01/2019-31/12/2019 dönemi için 6. dereceli eğitmen kadro unvanı karşılığı sözleşme imzaladığı, davalı idare bünyesinde 5 adet eğitmen kadrosu bulunduğu ve bu kadroda 1 sözleşmeli eğitmenin görev yaptığı, sözleşmesinin sona erdiği (31/12/2019) tarihten sonra anılan kadroda başka bir personel ile sözleşme imzalanmadığı, sadece önceden görev yapan 1 personel ile hizmet sözleşmesinin devam ettirildiği, davacının ise hizmetine ihtiyaç kalmadığından bahisle sözleşmesinin yenilenmemesi üzerine bakılan davanın açıldığı anlaşılmaktadır.

Uyuşmazlıkta, davacının yerine başkaca bir personel alınmaması ve mevcut 5 adet eğitmen kadrosunun 4 tanesinin boş olmasının idarenin ihtiyacı bulunmadığının göstergesi olduğu, sözleşmeli personel istihdamının belirli bir süre ile sınırlandırıldığı ve bu süre sonunda idarenin kamu yararı ve hizmet gerekleri doğrultusunda, sözleşmeli personel çalıştırma, personelin sözleşmesini yenilememe konusunda takdir yetkisinin bulunduğu ve bu konuda yargı kararı ile zorlanamayacağı, davacının sözleşmesinin yenilenip yenilenmemesi konusunda takdir hakkına sahip olan davalı idarece, bu yetkinin kadro ve ihtiyaç durumu değerlendirerek kullanıldığı sonucuna varılmıştır.

Bu durumda; davacının sözleşmenin yenilenmemesi yolundaki dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığından, davalı idarenin temyiz talebinin kabulü ile dava konusu işlemin iptaline ilişkin İdare Mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği görüşüyle Daire kararına katılmıyoruz.