Danıştay 12. Daire E.2024/4816 K.2024/3348

Dava konusu istem: Besni Belediye Başkanlığında 4/B kapsamında peyzaj mimarı ünvanıyla sözleşmeli personel olarak görev yapan davacı tarafından, 5393 sayılı Belediye Kanunu'nun 49. maddesine aykırı olarak personel çalıştırıldığından bahisle sözleşmenin feshedilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı işlemin iptali ile yoksun kaldığı parasal hakların yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...

İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:...,K:... sayılı kararıyla; davacının görevine son verilmesine ilişkin işlemin gerekçesi olarak, 5393 sayılı Kanun'un 49/8. maddesinde yer alan "Belediyenin yıllık toplam personel giderleri, gerçekleşen en son yıl bütçe gelirlerinin 213 sayılı Vergi Usul Kanununa göre belirlenecek yeniden değerleme katsayısı ile çarpımı sonucu bulunacak miktarın yüzde otuzunu aşamaz" hükmü uyarınca davalı idarenin mali yetersizliği gösterilmiş ise de, anılan düzenlemenin mevcut personelleri kapsamayıp idareye yeni alınacak personelleri kapsadığı,

davacının ise 2017 yılından itibaren davalı idare bünyesinde görev yaptığı anlaşıldığından, iddia edilen söz konusu mali yetersizliğin davacının görevine son verilebilmesi açısından hukuken kabul edilebilir geçerli bir neden olarak kabulünün mümkün olmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline, işlem nedeniyle yoksun kaldığı parasal hakların (davacının aynı dönemdeki çalışmalarından elde ettiği gelirin düşülmesi suretiyle tespit edilecek miktarın) tahakkuk tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacıya ödenmesine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını gerektirecek nitelikte görülmediği gerekçesiyle 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onikinci Dairesince 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca ilk inceleme ile görevli Tetkik Hakimi ...'ın açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 6545 sayılı Kanun ile değişik "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde; Danıştay dava dairelerinin nihai kararları ile bölge idare mahkemelerinin bu maddede bentler halinde sayılan davalar hakkında verdikleri kararların, başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi, kararın tebliğinden itibaren otuz gün içinde Danıştay'da temyiz edilebileceği hükme bağlanmıştır.

Öte yandan, 2577 sayılı Kanun'un 48. maddesinin altıncı fıkrasında; temyizin kanuni süre geçtikten sonra yapılması halinde, kararı veren mercinin temyiz isteminin reddine karar vereceği, ilgili mercinin bu kararına karşı, tebliğ tarihini izleyen günden itibaren yedi gün içinde temyiz yoluna başvurulabileceği, yedinci fıkrasında ise; temyizin kanuni süre içinde yapılmadığının, dosyanın gönderildiği Danıştayın ilgili dairesi ve kurulunca saptanması halinde, altıncı fıkrada sözü edilen kararın daire ve kurulca kesin olarak verileceği belirtilmiştir.

Dosyanın incelenmesinden, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının davalı idareye 04/02/2024 tarihinde, ayrıca vekiline 30/04/2024 tarihinde tebliğ edilmesine karşın, 30 günlük temyiz süresi geçirildikten sonra 07/06/2024 tarihinde kayda giren dilekçe ile temyiz isteminde bulunulduğu ve 14/06/2024 tarihinde kayda giren dilekçe ile de temyiz isteminden feragat edildiği anlaşıldığından, davalı idarenin temyiz isteminin incelenmesine, süre aşımı nedeniyle hukuken imkan bulunmadığı ve temyiz etme hakkı süre aşımına uğrayan davalı idarenin bu hakkından feragat talebinin de değerlendirilemeyeceği sonucuna ulaşılmıştır.